інстру́ктарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| інстру́ктарка | інстру́ктаркі | |
| інстру́ктаркі | інстру́ктарак | |
| інстру́ктарцы | інстру́ктаркам | |
| інстру́ктарку | інстру́ктарак | |
| інстру́ктаркай інстру́ктаркаю |
інстру́ктаркамі | |
| інстру́ктарцы | інстру́ктарках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)