Verbum

адратава́ць

1. (выратаваць) rétten vt, in Sícherheit bríngen*;

2. (захаваць) behüten vt; bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D)

адчы́сціць

1. réinigen vt, säubern vt; (áb)pútzen vt;

2. перан. разм. (высараміць, вылаяць) herúnterputzen; die Leviten [-´vi:-] lésen* (каго-н. D)

пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) áb(stámmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) áufkommen* vi (s)

прывуча́ць, прывучы́ць ánlernen vt, ángewöhnen vt (каго-н. D, да чаго-н. A); j-m etw. ánerziehen*, j-m etw. béibringen*

прылі́чваць, прылічы́ць

1. (дадаць) (hin)zúrechnen vt, hinzúzählen vt;

2. (аднесці) zählen vt (да каго-н. zu D); éinbegreifen* vt (уключыць)

прыму́сіць zwíngen* vt, nötigen vt; Zwang ántun* (каго-н. D);

прыму́сіць да маўча́ння zum Schwéigen bríngen* [zwíngen*], das Wort verbíeten* (D)

узле́гчы sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A); sich stützen (на каго-н., што-н. auf A)