сартава́льнік, ‑а,
1. Асоба, якая займаецца сарціроўкай чаго‑н.
2. Механізм
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сартава́льнік, ‑а,
1. Асоба, якая займаецца сарціроўкай чаго‑н.
2. Механізм
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
боезапа́с, ‑у,
Пэўны запас боепрыпасаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бушпры́т, ‑а,
Гарызантальны або нахільны брус, які выступае ўперад з носа судна і служыць
[Гал. boeg — пярэдняя частка карабля і spriet — шост.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўнамы́йка, ‑і,
1. Машына
2. Прадпрыемства або частка яго, дзе мыюць воўну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ду́дкі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыліжа́нс, ‑а,
Крытая мнагамесная карэта, запрэжаная коньмі, якой карысталіся
[Фр. diligence.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэльфіна́рый, ‑я,
Вялікі акварыум, звычайна з марской вадой, які прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разраўнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Зрабіць роўным, згладзіўшы няроўнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ростр, ‑а,
[Ад лац. rostrum — насавая частка судна, нос карабля.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нео́н, ‑у,
Хімічны элемент, газ без колеру і паху (выкарыстоўваецца
[Ад грэч. néos — новы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)