пла́стыр, ‑у,
1. Наклееная на тканіну ліпкая лекавая маса, якая прыкладваецца да ран, нарываў і пад.
2.
[Ад грэч. émplastron — мазь, пластыр.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пла́стыр, ‑у,
1. Наклееная на тканіну ліпкая лекавая маса, якая прыкладваецца да ран, нарываў і пад.
2.
[Ад грэч. émplastron — мазь, пластыр.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
счэп, ‑а,
1.
2.
3. Група з некалькіх счэпленых сельскагаспадарчых прылад, машын і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запа́л
1. (гарачыя памкненні) Héftigkeit
у запа́ле únbedacht; im Zorn; in blínder Wut;
з запа́лам
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыла́да
прыла́ды пра́цы Árbeitswerkzeug
пісьмо́выя прыла́ды Schréibzeug
спарты́ўныя прыла́ды Spórtbedarf
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Мя́льніца, мʼяльніца, мнАльніца ’церніца для канапель’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дэ́мпфер
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
амартыза́тар
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бу́фер
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стэла́ж
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тана́рм
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)