Сціснуты шчыльна, без прамежкаў. Кампактная маса.// Які займае мала месца пры вялікай змяшчальнасці. Кампактнае абсталяванне.
•••
Кампактны шрыфтгл. шрыфт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каснічо́к, ‑чка, м.
Памянш.-ласк.да каснік; вузкі каснік. [На Наташы] чорны хлапцоўскі камбінезон, шчыльна перахоплены поясам у таліі, каляровы каснічок на галаве.Краўчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфугава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак., што.
Спец. Выстругаць з мэтаю выроўнівання (напрыклад, краі дошак фуганкам). //Шчыльна прыгнаць і склеіць краямі (выструганыя часткі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ярмо́лка
(польск. jarmulka, ад тур. jahmurluk)
шапачка без аколышка з мяккага матэрыялу, якая шчыльна прылягае да галавы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БІКАЛАТЭРА́ЛЬНЫ ПУЧО́К [ад бі... + лац. col- (con-) з, разам + lateralis бакавы],
правадны пучок сасудаў вышэйшых раслін, у якім да драўніны (ксілемы) з вонкавага і ўнутр. бакоў прылягаюць 2 цяжы лубу (флаэмы). Складаецца з аднаго поўнага калатэральнага пучка і шчыльна прылеглага да яго няпоўнага пучка. Бікалатэральны пучок характэрны для сцёблаў гарбузовых і паслёнавых.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
абліпа́ць
1. (пакрыццачым-н.ліпкім) sich bedécken (mit étwas Klébrigem);
2. (шчыльнапрылягаць) eng ánliegen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
футбо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Рмн. ‑лак; ж.
Спартыўная трыкатажная кашуля з адкладным каўняром. Новенькая зялёная футболка шчыльна аблягала.. шырокія плечы [юнака].Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
SlipIm -s, -s трусы́ (якія шчыльна прылягаюць да цела)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сві́тэр
(англ. sweater, ад sweat = пацець)
цёплая вязаная кофта без засцежак з высокім каўняром, які шчыльна аблягае шыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АСКАКА́РП (ад аск + грэч. karpos плод),
пладовае цела грыбоў падкласа сапраўдных сумчатых грыбоў (эўаскаміцэтаў). Аснову аскакарпа складаюць шчыльна сплеценыя вегетатыўныя гаплоідныя гіфы міцэлію, сярод якіх з зіготы аскагенных гіфаў утвараюцца сумкі з аскаспорамі. У залежнасці ад формы і будовы аскакарпа вылучаюць клейстатэцыі, перытэцыі і апатэцыі. Паводле тыпу аскакарпа і сумак вылучаюць групы парадкаў: плектаміцэты, пірэнаміцэты і дыскаміцэты.