амія́нт

(гр. amiantos = чысты)

мінерал з групы амфіболаў, адна з разнавіднасцей азбесту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ко́шар

(ст.-яўр. kaser = чысты)

дазволеная іудзейскай рэлігіяй страва ў веруючых яўрэяў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

anielsko

дасканала, ідэальна;

anielsko czysty — ідэальна чысты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абмы́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. да абмыць.

2. у знач. прым. Чысты, вымыты. Нарэшце зноў выбліснула сонца — абмытае, зыркае. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неправе́траны, ‑ая, ‑ае.

Які не праветрываўся, не быў праветраны. [Гаспадар] павёў гасцей у глыб свае хаты, у чысты пакойчык, хоць і неправетраны. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

koscher ['ko:-] a

1) кашэ́рны

2) перан. чы́сты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únbeschrieben a

1) неапі́саны

2) няспі́саны, чы́сты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чарві́вы, ‑ая, ‑ае.

Паточаны чарвямі, з чарвямі ўнутры. Чарвівы яблык. Чарвівы грыб. □ Такі ж удалы гарох! Стручны, белы, чысты — ніводнага стручка чарвівага. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

катаро́бы

(ад гр. katharos = чысты + bius, biontos = які жыве)

тое, што і катарабіёнты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

smug

[smʌg]

adj.

1) самазадаво́лены

2) аха́йны, акура́тны, чы́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)