cashmere

[ˈkæʒmɪr]

n.

1) кашмі́р -у m.

2) кашміро́вы шаль

3) мякко́е сукно́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tweed

[twi:d]

n.

1) тўід -у m. (сукно́)

2) гарніту́р з тўі́ду

•

- tweeds

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кармазі́н

(польск. karmazyn < іт. carmesino, ад перс. kermez = барвовы)

сукно цёмна-чырвонага колеру, якое мела пашырэнне ў даўняй Польшчы і Вялікім княстве Літоўскім.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

shunt [ʃʌnt] v. 1. пераво́дзіць на запасны́ пуць (пра цягнік) 2. infml адкла́дваць, кла́сці пад сукно́;

shunt the conversation towards more pleasant topics пераво́дзіць размо́ву на бо́льш прые́мныя тэ́мы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kir, ~u

м.

1. чорнае сукно (як знак жалобы);

2. перан. жалоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

саматка́ны, ‑ая, ‑ае.

Вытканы ў хатніх умовах, саматужным спосабам (пра тканіну). Саматканае сукно. Саматканае палатно. □ Кастусь сеў на край нараў, засланых тоўстай саматканай коўдрай, і пачаў уважліва пазіраць за палкоўнікам. Ваданосаў. [Анэлі] здавалася, што яе простая саматканая сукенка кідаецца ў вочы. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

alpaca

[ælˈpækə]

n.

1) Zool. альпа́ка f.

2) во́ўна з альпа́кі

3) альпа́ка (сукно́) f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scarlet

[ˈskɑ:rlət]

n.

1) пунсо́вы, я́рка-чырво́ны ко́лер

2) сукно́, ткані́на або́ во́пратка пунсо́вага ко́леру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разнаро́дны, ‑ая, ‑ае.

З неаднолькавымі, рознымі прыкметамі, уласцівасцямі. Тавар быў разнародны: камплекты абмундзіравання, бялізна, сукно,.. скуры, медыкаменты. Самуйлёнак. Сабраны натоўп байцоў быў разнародны па складу і выгляду. Машара. Кухонная соль утвараецца пры хімічным узаемадзеянні двух абсалютна разнародных рэчываў — металу натрыю і газу хлору. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́льня

1. Майстэрня, у якой валілі сукно (Слаўг.).

2. Лазня (Сал.).

3. Месца, дзе стаяла лазня (Стол.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)