эпо́нжавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эпонжу. Эпонжавыя ніткі. // Пашыты з эпонжу. Эпонжавая сукенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натапы́рыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -рыцца; зак.
1. Пра поўсць, шчацінне, пер’е і пад.: падняцца тарчма.
Поўсць натапырылася.
2. Уздуцца, прыўзняцца (разм.).
Сукенка натапырылася.
|| незак. натапы́рвацца, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
sukienka
ж. сукенка; сукня
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
полиня́ть сов. паліня́ць, зліня́ць; абле́зці;
пла́тье полиня́ло суке́нка паліня́ла (зліня́ла, абле́зла).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
polka dot [ˈpɒlkəˌdɒt] n. : a polka-dot dress суке́нка ў гаро́шак
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
strapless [ˈstræpləs] adj. без шле́ек (купальнік, вячэрняя сукенка і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прапалі́цца, ‑паліцца; зак.
1. Спаліцца наскрозь; прагарэць. Сукенка прапалілася.
2. Кончыць паліцца (пра печ). Печ прапалілася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
На́ўечка ’сукенка, якую надзяваюць дружкі на вяселлі’ (Жд. 1). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЗАСЛО́НАЎ (Раман Леанідавіч) (н. 27.8.1962, Мінск),
бел. жывапісец. Скончыў Бел. тэатр.-маст. ін-т (1985). Творчасці ўласцівы выразная індывідуальнасць маст. почырку, разнапланавасць кірункаў, метафарычнасць, багацце і згарманізаванасць графічных, фармальных і каларыстычных эксперыментаў. Сярод работ: «Лясная глуш» (1980), «Плывуць аблокі» (1984), «Вялікія паляўнічыя», «Жанчыны павольна рухаюцца па цёмным лесе» (абедзве 1990), «Вяртанне з кірмашу», «Чырвоная сукенка» (абедзве 1993), «Настальгія», «Летуценні» (абедзве 1996), «Пасьянс» (1997, 1-я прэмія міжнар. Асенняга салона ў Парыжы).
Р.Заслонаў. Летуценні. 1996.
т. 6, с. 548
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ма́ксі
(англ. maxi)
жаночае адзенне (спадніца, сукенка, паліто) максімальнай даўжыні (параўн. мідзі, міні).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)