investigator

[ɪnˈvestɪgeɪtər]

n.

сьле́дчы -ага m., дасьле́днік -а m.

judicial investigator — судо́вы сьле́дчы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

judiciary

[dʒuˈdɪʃieri]

n., pl. -aries

1) судо́вы лад

2) су́дзьдзі кра́ю ці го́раду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pleader

[ˈpli:dər]

n.

1) абаро́нца (асаблі́ва судо́вы)

2) засту́пнік -а m., засту́пніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

О́РГАН (ад грэч. organon прылада, інструмент),

1) частка расліннага ці жывёльнага арганізма, якая выконвае пэўную функцыю (напр., корань, сцябло ў раслін; сэрца, печань у жывёл і чалавека).

2) Установа, арганізацыя, што выконвае пэўныя функцыі ў розных сферах грамадскага жыцця (напр., заканадаўчы, судовы, фінансавы О.).

3) Перыядычнае друкаванае выданне.

4) У пераносным сэнсе — сродак чаго-небудзь.

т. 11, с. 443

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пры́стаў м. гіст. Polizéihauptmann m -(e)s, -leute;

судо́вы пры́стаў Geríchtsvollzieher m -s, -;

участко́вы пры́стаў Reviervorsteher [-´vi:r-] m -s, - (éines Polizeireviers)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

reporter

[rɪˈpɔrtər]

n.

1) справазда́вец -ўца m.

2) рэпартэ́р -а m.

3) судо́вы пратакалі́ст

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Вы́рак ’адрачэнне; прыгавор’ (БРС, Байк.), выро́к ’лёс, доля; судовы прыгавор’ (Нас.). Запазычанне з польск. wyrok (Кюне, Poln., 115; Жураўскі, SlOr, 10, 40; Булыка, Запазыч., 74). Націск на другім складзе Кюне (там жа) тлумачыць уплывам ускосных склонаў.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перасу́дак (пірясу́дык) ’паўторны суд’ (Юрч. СНС). Ст.-бел. пересудь ’судовая пошліна; плата суддзі і падсудку за разгляд справы’, у значэнні ’паўторны судовы разбор’ вядома з 1229 г. Да пера- і суд (гл.). Параўн. польск. przesądzić ’асудзіць паўторна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

śledczy :

sędzia śledczy — судовы следчы;

wydział śledczy — крымінальны вышук

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trial​2 [ˈtraɪəl] adj.

1. про́бны;

a trial flight про́бны палёт;

a trial run выпрабава́льны прабе́г; выпрабава́льны тэ́рмін

2. судо́вы;

a trial testimony све́дчанне ў судзе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)