egzekutor

м. юр. выканаўца (судовага прысуду); судовы выканаўца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

investigator

[ɪnˈvestɪgeɪtər]

n.

сьле́дчы -ага m., дасьле́днік -а m.

judicial investigator — судо́вы сьле́дчы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

judiciary

[dʒuˈdɪʃieri]

n., pl. -aries

1) судо́вы лад

2) су́дзьдзі кра́ю ці го́раду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pleader

[ˈpli:dər]

n.

1) абаро́нца (асаблі́ва судо́вы)

2) засту́пнік -а m., засту́пніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пры́стаў м. гіст. Polizihauptmann m -(e)s, -leute;

судо́вы пры́стаў Gerchtsvollzieher m -s, -;

участко́вы пры́стаў Reviervorsteher [-´vi:r-] m -s, - (ines Polizeireviers)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

reporter

[rɪˈpɔrtər]

n.

1) справазда́вец -ўца m.

2) рэпартэ́р -а m.

3) судо́вы пратакалі́ст

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Вы́рак ’адрачэнне; прыгавор’ (БРС, Байк.), выро́к ’лёс, доля; судовы прыгавор’ (Нас.). Запазычанне з польск. wyrok (Кюне, Poln., 115; Жураўскі, SlOr, 10, 40; Булыка, Запазыч., 74). Націск на другім складзе Кюне (там жа) тлумачыць уплывам ускосных склонаў.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перасу́дак (пірясу́дык) ’паўторны суд’ (Юрч. СНС). Ст.-бел. пересудь ’судовая пошліна; плата суддзі і падсудку за разгляд справы’, у значэнні ’паўторны судовы разбор’ вядома з 1229 г. Да пера- і суд (гл.). Параўн. польск. przesądzić ’асудзіць паўторна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

БАКА́РЫУС (Мікалай Сяргеевіч) (31.3.1869, Адэса — 23.12.1931),

украінскі судовы медык і крыміналіст, адзін са стваральнікаў суд. медыцыны і крыміналістыкі. З 1928 гал. суд.-мед. эксперт УССР. Па яго ініцыятыве ў 1923 у Харкаве створаны кабінет навук.-суд. экспертызы (з 1926 Ін-т суд. экспертызы, з 1931 яго імя). Аўтар прац «Судова-медыцынскія, мікраскапічныя і мікрахімічныя даследаванні рэчавых доказаў» (1910), «Судовая медыцына для медыкаў і юрыстаў» (1930) і інш.

т. 2, с. 229

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

śledczy :

sędzia śledczy — судовы следчы;

wydział śledczy — крымінальны вышук

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)