КАРЦЕ́Ч (польск. kartecza ад італьян. cartoccio літар. скрутак, патрон),
1) артылерыйскі снарад для паражэння жывой сілы праціўніка на адлегласці да 300 м. У 14—16 ст. запаўняўся дробнымі камянямі і кавалкамі жалеза, у 17—19 ст. — сферычнымі чыгуннымі або свінцовымі кулямі, укладзенымі ў жалезны ці кардонны корпус. Выцеснена шрапнеллю.
2) Буйны (дыяметрам больш за 5 мм) шрот для паляўнічага ружжа.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
меліні́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да мелініту. // Начынены мелінітам. Мелінітавы снарад. □ [Ірына] добра ўжо ведала ўсе тайны дынаміту, асаблівасці мелінітавых шашак.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Sprénggeschossn -es, -e вайск. фуга́сны снара́д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wúrfgeschossn -es, -e вайск. кіда́льны снара́д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
czerparka
ж.
1. землечарпалка;
2. багер; землечарпальны снарад (земснарад)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pocisk, ~u
м.снарад; куля;
zatrute ~i — атручаныя стрэлы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
раке́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
Спартыўны снарад у выглядзе зацягнутага сеткай авальнага абруча з дзяржаннем або лапаткі з ручкай для гульні ў тэніс, бадмінтон, пінг-понг.
Тэнісная р.
Першая р. (перан.: лепшы ігрок).
|| прым.раке́тачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ба́гер, ‑а, м.
Землясосны снарад, які служыць для вымання зямлі пры паглыбленні дна рэк і пад. [Аксана:] — Мы сёння ўпершыню спрабавалі багер Віланда.Галавач.
[Ад гал. bagger — гразь.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бо́мба, ‑ы, ж.
Снарад (гарматны, авіяцыйны, ручны), начынены выбуховым рэчывам. Валя бачыла, як з-пад самалётаў пасыпаліся чорныя, падобныя на рыб, бомбы.Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
missile
[ˈmɪsəl]1.
n.
рэакты́ўны снара́д, раке́та f.
2.
adj.
1) кіда́льны
2) раке́тны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)