1. Найдрабнейшыя сухія часцінкі, якія лятаюць у паветры або аселі на паверхню чаго-н.
Сціраць п. з мэблі.
Дарожны п.
Аж п. курыць.
П. у вочы пускаць (перан.: хвалячыся, абманваць; разм.).
2. Тое, што і пылок (у 2 знач.).
|| памянш.пыло́к, -лку́, м. (да 1 знач.).
|| павел.пылі́шча, -а, н. (да 1 знач.; разм.).
|| прым.пы́льны, -ая, -ае (да 1 знач.) іпылавы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).
Пыльнае паветра.
Пылавыя буры (буры, якія ўзнімаюць пыл, пясок, слаі ўрадлівай глебы і пераносяць іх за тысячы кіламетраў).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Пухло́1 ’дрыгва, багністае месца’ (ТС). Відаць, ад пухаць ’брадзіць; пускаць бурбалкі, пузырыцца’, параўн. палес.уздыхавіна ’дрыгва’.
Пухло́2 ’пухір у рыбы’ (бяроз., ЛА, 1). Да пу́хаць ’пыхкаць, пшыкаць; лопацца’, аднак не выключана сувязь з пусты, параўн. пу́сла ’паветраны пузыр у рыбы’ (гл.) і славен.puhel ’пусты, парожні’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ро́спускі ’мажары’ (Бяльк.), ’драбіны, сані без кузава вазіць бярвенне і дошкі’ (Касп.), ’падсанкі’ (добр., ЛА, 2), ’развалкі’ (Мат. Гом.), ’воз, калёсы для вывазкі лесу’ (Ян.), рус.дыял.ро́спуска, роспускі ’воз’, ’развалы’, ’верхняя частка саней’, ’воз для перавозу леса’. Усходнебеларуска-паўночнаруская ізалекса. Да распуска́ць, ад раз‑/рас‑ і пускаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
derail
[di:ˈreɪl]1.
v.t.
1) пуска́ць пад адхо́н
2) Figur. выбіва́ць з каляі́ны
2.
v.i.
сыхо́дзіць з рэ́ек (пра цягні́к)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
put forth
а) пуска́ць(па́расткі, пупы́шкі)
б) to put forth effort — напру́жваць сі́лы, намага́ньні
в) ру́шыць (асабл. у мо́ра)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bubble1[ˈbʌbl]n.
1. пузыро́к, бу́рбалка (паветра, газу і да т.п.);
blow bubblesпуска́ць мы́льныя пузыры́
2. нязна́чнае пачуццё;
a bubble of hope кро́пля надзе́і
♦
the bubble bursts пузы́р/бу́рбалка ло́паецца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
launch
I[lɔntʃ]1.
v.t.
1) спушча́ць, спуска́ць, спуска́ць (чо́вен) на ваду́
2) пуска́ць, запуска́ць
to launch a torpedo — вы́пусьціць тарпэ́ду
to launch a rocket — запусьці́ць раке́ту
3) пачына́ць; разго́ртваць, пуска́ць у рух
to launch a new enterprise — распача́ць но́вае прадпрые́мства
4) кіда́ць; пуска́ць, выпуска́ць
to launch threats against someone — кіда́ць не́каму пагро́зы
2.
v.i.
выпраўля́цца, накіро́ўвацца куды́-н.
3.
n.
за́пуск, пуск -у m.
•
- launch out
II[lɔntʃ]
n.
барка́с -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пу́хця (пухтя) ’той, хто надзьмуў шчокі’ (кобр., Нар. лекс.), укр.пухтя ’таўсцяк’. Аддзеяслоўны назоўнік, параўн. пухтиты ’ўспыхваць, гудзець (пра агонь)’ (Клім.). Рус.пухтеть ’паднімацца, паадходзіць (пра цеста); брадзіць’, серб.-харв.puhtati ’пускаць бурбалкі, бурліць’ і асабліва пу́хор ’попел, што Уздымаецца ўверх’; усё да *puxati ’пыхаць, дзьмуць’ (Скок, 3, 69). Гл. nyxaijь.