храматы́зм, ‑у,
1. У фізіцы — уласцівасць белага праменя раскладацца на
2. У музыцы — узыходны і сыходны меладычны рух па паўтонах.
[Ад грэч. chrómatismós.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
храматы́зм, ‑у,
1. У фізіцы — уласцівасць белага праменя раскладацца на
2. У музыцы — узыходны і сыходны меладычны рух па паўтонах.
[Ад грэч. chrómatismós.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́смас, -у,
1. Сусвет (Сонечная сістэма, зоркі, галактыкі
2. Прастора, якая распасціраецца за межамі зямной атмасферы на вышыні, большай за 100 км.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ВЯСЁЛКА,
аптычная з’ява ў атмасферы ў выглядзе адной, дзвюх або некалькіх рознакаляровых дуг на небасхіле. Назіраецца, калі Сонца (радзей Месяц) асвятляе дажджавую заслону на процілеглым баку неба. Абумоўлена пераламленнем, адбіццём і дыфракцыяй святла ў кроплях вады. Колеры вясёлкі — гэта колеры сонечнага спектра. Вуглавы радыус дугі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГЕЛІЯТРО́П (ад гелія... +
геадэзічная прылада для дакладных вымярэнняў гарызантальных вуглоў у трыянгуляцыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
жыві́ць, жыўлю́, жы́віш, жы́віць;
1. Ажыўляць, бадзёрыць.
2. Забяспечваць чым
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Рэнтгенаўскае выпрамяненне 3/200,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
выпраме́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Вылучаць прамянёвую энергію, светлавыя, цеплавыя і інш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфакусі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Сабраць, злучыць (
2. Адрэгуляваць аптычную сістэму (фотаапарата, тэлескопа і пад.) з мэтай атрымання дакладнага адбітку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́нечнік, ‑а,
1. Марская рыба атрада рыб, блізкіх да акунёвых, з плоскім целам і двайным спінным плаўніком.
2. Прасцейшая жывёліна з шарападобным целам, ад якога адыходзяць, як
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАНДЭ́НСАР (ад
аптычная сістэма, якая збірае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)