◎ Плясця́нка ’пояс, зроблены рукамі пры дапамозе дзвюх-трох драўляных палачак’ (Нік. Очерки). У выніку кантамінацыі лексем плесці і пляцёнка (гл.). Параўн. таксама плясцёнка (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Плятня́1 ’лазіва, прыстасаванне для лазання на дрэва з мэтай выдзёўбвання борці і паднімання калоды’ (Нікан.), ’сплецены з лазы гуж для звязвання плытоў’ (чэрв., Сл. ПЗБ). Параўн. польск.płatnica ’ліна, вяроўка, перавясла, сплеценыя з канапель і саломы’; рус.плеть ’лазіва ў бортніка’. Да плесці (гл.).
◎ Плятня́2 ’маток зблытапых нітак’ (маст., Сл. ПЗБ), ’калонія, сукупнасць (грыбоў)’ (даўг., Сл. ПЗБ). Да сплятацца, плесці (гл.).
◎ Плятня́3 ’хлусня, плёткі’ (Нас., ТС). Гл. плятаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пле́тня ’пляцёнка асновы’ (бяроз., Шатал.). З польск.pletnia ’пра плецены біч і іншыя пляцёнкі’ (XVII–IX стст.), якое да pleść (Банькоўскі, 2, 607), гл. плесці.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
pierdolić
pierdol|ić
незак.вульг.плесці глупства;
nie pierdolić! — не трындзі!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pytlować
незак.
1. пытляваць;
2.перан.разм. малоць лухту, плесці глупства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
banialuki
мн. глупства, лухта, бязглуздзіца;
pleść banialuki — малоць лухту; плесці глупства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
mleć
незак. малоць;
mleć językiem — малоць лухту; вярзці лухту; плесці глупства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wínden*I
1.vt
1) мата́ць, намо́тваць, абвіва́ць; пле́сці;
etw. in ein Tuch ~ загарну́ць што-н. у ху́стку;
Kränze ~пле́сці вянкі́
2) тэх. падыма́ць лябёдкай
2.~, sich ві́цца, выгіна́цца, выкру́чвацца
перан. выкру́чвацца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
◎ Плецюха́ ’пляткар’ (Бес.). Параўн. польск.plociuch, pleciuga ’тс’, ’балбатун’ і малар.плытюх з націскам на апошнім складзе, перанесеным на апошні склад у плегроха. Да плесці (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лы́барыць ’хлусіць, плесці нешта незразумелае, неверагоднае’ (мядз., Нар. словатв.). Няясна. Відавочна, адносіцца да экспрэсіўных ці гукапераймальных слоў з коранем *lab‑/*leb‑ (гл. Покарны, 651, 655–657).