Verbum

klöppeln vt пле́сці кару́нкі

fléchten vt пле́сці, заплята́ць (касу), віць (вянкі)

kóhlen II vi разм. мало́ць [вярзці́] лухту́, пле́сці глу́пства

Spítze II f -, -n кару́нкі;

~n klöppeln пле́сці [вяза́ць] кару́нкі

wében*

1. vt

1) ткаць

2) пле́сці кару́нкі [павуці́ну];

Spítzen ~ пле́сці кару́нкі

2. ~, sich:

sich ~ und wírken паэт. быць по́ўным жыцця́ і эне́ргіі

Kohl II m -(e)s разм. балбатня́, бязглу́здзіца;

~ réden [schwátzen] пле́сці [вярзці́] глу́пства

káuderwelschen vt, vi

1) скажа́ць мо́ву

2) гавары́ць бесталко́ва, пле́сці лухту́, гарадзі́ць глу́пства

wínden* I

1. vt

1) мата́ць, намо́тваць, абвіва́ць; пле́сці;

etw. in ein Tuch ~ загарну́ць што-н. у ху́стку;

Kränze ~ пле́сці вянкі́

2) тэх. падыма́ць лябёдкай

2. ~, sich ві́цца, выгіна́цца, выкру́чвацца

перан. выкру́чвацца