чан , -а, мн. -ы, -аў, м.
Вялікая драўляная або металічная пасудзіна , якая формай нагадвае бак.
|| прым. чанавы́ , -а́ я, -о́ е.
Ч. пасол рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛУБЯ́ НКА ,
у беларусаў пасудзіна з лубу (кары ліпы і інш. дрэў) на ягады, грыбы і інш. патрэбы. Выкарыстоўвалася і як сявенька .
Да арт. Лубянка . Карабы-лубянкі.
т. 9, с. 355
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЬЯ́ ЧКА ,
гліняная пасудзіна , якая са стараж. часоў выкарыстоўвалася ў ювелірнай справе для разліўкі расплаўленых каляровых металаў. Узнікла ад тыгля з ручкай. 3 развіццём ювелірнай справы ўдасканальвалася. Паводле формы падзяляюцца на лыжкападобныя з закрытым верхам і масіўнай утулкавай ручкай (11 ст. ), выцягнутая закрытая пасудзіна авальнай формы з дзвюма круглымі адтулінамі і ручкай (11—12 ст. ), моцнапаглыбленая лыжка з плаўным пераходам корпуса ў ручку (13—14 ст. ). Ва ўсх. -слав. гарадах 11—14 ст. знойдзена больш за 150 Л. На Беларусі знойдзены ў Віцебску, Гродне, Лукомлі, Навагрудку і інш.
Л.У.Калядзінскі .
Льячкі . 12—13 ст. Гродна.
т. 9, с. 391
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
жаро́ ўня , -і, мн. -і, -ро́ вень і -ро́ ўняў, ж.
Пасудзіна для гарачага вуголля, а таксама жалезная печка, якая награваецца вугалем.
|| прым. жаро́ венны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бак ¹, ба́ ка, мн. ба́ кі, ба́ каў, м.
Закрытая пасудзіна для вадкасцей.
Б. бензіну.
|| памянш. бачо́ к , -чка́ , мн. -чкі́ , -чко́ ў, м.
|| прым. ба́ кавы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бікла́ га , -і, Д М -ла́ зе, мн. -і, -ла́ г, ж.
Невялікая драўляная ці металічная плоская пасудзіна для вады.
Салдацкая б.
|| прым. бікла́ жны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
макацёр , -катра́ , мн. -катры́ , -катро́ ў, м.
Гліняная пасудзіна , вузкая ўнізе і шырокая зверху, у якой звычайна труць мак, ільняное, канаплянае семя і інш.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маслёнка , -і, Д М -нцы, мн. -і, -нак, ж.
1. Вадкасць, якая застаецца пасля збівання масла.
Напіцца маслёнкі.
2. Пасудзіна для змазачнага масла.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэ́ рмас , -а, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяльная пасудзіна для захоўвання змесціва пры пастаяннай тэмпературы.
Кава ў тэрмасе.
|| прым. тэ́ рмасны , -ая, -ае.
Т. корак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даразахава́ льніца , ‑ы, ж.
Спец. Пасудзіна для захавання дароў і прычасця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)