этыке́т м. Etikétte f -, -n, Úmgangsformen pl;

парушэ́нне этыке́ту Verstóß gégen die Etikétte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Hérzversagen n -s парушэ́нне сардэ́чнай дзе́йнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Régelverstoß m -es, -stöße парушэ́нне пра́віл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БІЯПАШКО́ДЖАННЕ,

непажаданае змяненне ўласцівасцяў і якасцяў прамысл. матэрыялаў, вырабаў, збудаванняў, кармавых і харч. прадуктаў і г.д. пад уздзеяннем жывых арганізмаў. Напр., парушэнне драўніны грыбкамі і насякомымі, плесненне прадуктаў, тканіны, паперы, парушэнне цаглянай або бетоннай муроўкі каранямі раслін, падводных частак караблёў, збудаванняў пры іх абрастанні і г.д. Часам у паняцце «біяпашкоджанне» ўключаюцца праявы парушэнняў структуры біягеацэнозаў пад уздзеяннем біягенных фактараў.

т. 3, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

dereliction [ˌderəˈlɪkʃn] n.

1. закі́нутасць, занядба́насць, запу́шчанасць

2. : law, fml dereliction of duty парушэ́нне абавя́зкаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

попра́ние книжн., уст. тапта́нне, -ння ср., папіха́нне, -ння ср.; (гру́бае) парушэ́нне, -ння ср.; зневажа́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перагі́б, ‑у, м.

1. Лінія згібання чаго‑н. На перагібе ліста.

2. перан. Парушэнне правільнай лініі ў чыёй‑н. дзейнасці, шкодная крайнасць. Барацьба з перагібамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

jet lag [ˈdʒetlæg] n. парушэ́нне біяры́тмаў аргані́зма, адчува́нне сто́мленасці ў вы́ніку до́ўгага пералёту на рэакты́ўным самалёце

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

malpractice [ˌmælˈpræktɪs] n. fml

1. незако́нны ўчы́нак; злоўжыва́нне

2. прафесі́йная нядба́йнасць; парушэ́нне зако́на або́ прафесі́йных пра́віл

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПРАВАПАРУШЭ́ННЕ,

антысацыяльнае дзеянне (або бяздзеянне), якое парушае якія-н. нормы права і прычыняе грамадству шкоду. Падзяляюцца на: цывільныя (прычыненне шкоды асобе, маёмасці грамадзяніна або арг-цыі), адміністрацыйныя (напр., парушэнне правіл дарожнага руху і інш.), дысцыплінарныя і інш. правіннасці (напр., прагул). Найб. небяспечны від П. — злачынства. За П. законам прадугледжана адпаведная цывільная, адм., дысцыплінарная і крымін. адказнасць. П. бывае і міжнародным (парушэнне дзяржавай або інш. суб’ектам міжнар. права сваіх міжнар. абавязкаў).

т. 12, с. 527

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)