непрыго́жы, -ая, -ае.

1. Пазбаўлены прыгажосці.

Н. твар.

Н. голас.

2. Заганны, несумленны, нядобры.

Н. ўчынак.

|| наз. непрыго́жасць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

няскла́дны, -ая, -ае.

1. Які не вызначаецца складнасцю, зграбнасцю; нязграбны.

Няскладная фігура.

2. Пазбаўлены лагічнай паслядоўнасці, сувязі.

Няскладная размова.

|| наз. няскла́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

штрафні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Ваеннаслужачы штрафной часці.

2. У спорце: ігрок, часова пазбаўлены ўдзелу ў гульні за парушэнне правіл (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

underprivileged [ˌʌndəˈprɪvɪdʒd] adj. абмежава́ны ў права́х, пазба́ўлены прывіле́яў, право́ў;

underpriviliged children дзе́ці з бе́дных се́м’яў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

безнагля́дны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены неабходнага нагляду, назірання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесканфлі́ктны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены канфлікту. Бесканфліктны твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бясшэ́рсны, ‑ая, ‑ае.

Без шэрсці; пазбаўлены шэрсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нядобраўпара́дкаваны, ‑ая, ‑яе.

Пазбаўлены добраўпарадкаванасці. Нядобраўпарадкаваная кватэра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няплённы, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены плённасці. Няплённая работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспара́дковы беспара́дкавы (пазбаўлены парадку) ngeordnet; chatisch [kɑ-]; (бессістэмны) ngeregelt, systmlos

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)