Паса́ж ’крытая галерэя’, ’нечаканы паварот справы’ (ТСБМ). Праз рус. мову з франц.passage ’тс’ < passer ’праходзіць’. Не выключана магчымасць запазычання праз польск. мову.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кале́на Круты паварот ракі, дарогі (Рэч., Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
◎ *Пачу́гаць, кам.почу́гаты ’памазаць’ (Жыв. нар. сл.).^Да па‑ (< прасл.po‑) і чу́гаць, генетычна роднаснага да ўкр.човгати(ся) ’шоргаць’, ’плесціся, цягнуцца’, польск.czołgać się ’паўзці’, каш.ćałgac sąyславен. солкае ’тс’, прасл.čblgati (sę) ’паўзці, рухацца, як плазуны’, да якога роднаснымі з’яўляюцца: літ.klägoti ’ісці цяжка апранутым’, англасакс.hylc ’паварот’, с.-ірл.celg ’хітрасць’, ’здрада’ < і.-е.*kelg‑ ’віцца’, ’паварот’ (SP, 2, 219; Трубачоў, Эт. сл., 4, 141).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
nawrócenie
н.
1.паварот; вяртанне;
2. пераварочванне (у веру)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zawrót
м. віраж, паварот;
zawrót głowy — а) галавакружэнне;
марока
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Bíegungf -, -en
1) вы́гін, паваро́т
2) грам. склане́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Верць! — выклічнік, які азначае ’рэзкі паварот, хуткасць руху’ (КТС, Мядзв.). Укр.верть, рус.верть, серб.вр̏ц ’тс’. Адваротнае ўтварэнне ад *вертети па аналогіі да дзеясловаў, якія перадаюць гукаперайманні.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
трапасфе́ра
(ад гр. tropos = паварот + sphaira = шар)
ніжні слой зямной атмасферы rs. стратасферы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
актуаліза́цыя
(ад лац. actuahs = дзейны)
паварот да найбольш важнага, адпаведнага патрабаванням сучаснасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)