fríedvoll a мі́рны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мі́рна прысл. гл. мірны 3

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ми́рный

1. мі́рны;

ми́рный догово́р, тракта́т мі́рны дагаво́р, тракта́т;

ми́рная конфере́нция мі́рная канферэ́нцыя;

ми́рные перегово́ры мі́рныя перагаво́ры;

ми́рное вре́мя мі́рны час;

ми́рный труд мі́рная пра́ца;

ми́рная бесе́да мі́рная гу́тарка;

2. (спокойный) спако́йны; (тихий) ці́хі; (добродушный) лаго́дны;

ми́рный сон спако́йны сон;

ми́рное настрое́ние лаго́дны настро́й;

ми́рный хара́ктер мі́рны хара́ктар.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

peaceful [ˈpi:sfəl] adj. мі́рны, спако́йны;

a peaceful day ці́хі дзень;

a peaceful protest мі́рны пратэ́ст;

a peaceful demonstration мі́рная дэманстра́цыя;

a peaceful solution мі́рнае рашэ́нне прабле́мы;

peaceful nations міралюбі́выя наро́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tranquil

[ˈtrænkwɪl]

adj.

спако́йны, мі́рны, ці́хі; духо́ва спако́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Fríedensabkommen n -s, - мі́рны дагаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ВЕРСА́ЛЬСКА-ВАШЫНГТО́НСКАЯ СІСТЭМА,

сістэма мірнага ўрэгулявання, устаноўленая дзяржавамі-пераможцамі (гал. чынам Вялікабрытаніяй, Францыяй, ЗША і Японіяй) пасля 1-й сусв. вайны. Яе аснову складалі Версальскі мірны дагавор 1919, звязаныя з ім дагаворы з б. саюзнікамі Германіі (гл. Сен-Жэрменскі мірны дагавор 1919, Нейскі мірны дагавор 1919, Трыянонскі мірны дагавор 1920, Сеўрскі мірны дагавор 1920) і пагадненні, заключаныя на Вашынгтонскай канферэнцыі 1921—22.

Падзел свету з пазіцыі сілы паводле Версальска-Вашынгтонскай сістэмы ўзмацніў супярэчнасці паміж буйнымі дзяржавамі. Канчаткова распалася з пачаткам 2-й сусв. вайны.

т. 4, с. 105

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

tranquil [ˈtræŋkwɪl] adj. fml ці́хі, мі́рны, спако́йны;

lead a tranquil life жыць спако́йным жыццём

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зімо́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто застаўся дзе‑н. з якой‑н. пэўнай мэтай на зімоўку. Зімоўшчыкі савецкай антарктычнай станцыі «Мірны».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fríedfertig a мі́рны, міралюбі́вы; ці́хі, до́бры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)