Мазі́ дла ’мазь’ (капыл. , Нар. словатв. ; чэрв. , Сл. ПЗБ ) з польск. mazidło ’мазь для націрання’. Да ма́ заць
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́ дмазка ’кавалачак сала ці здору для падмазвання патэльні’ (Сл. Брэс. ; хойн. , Шатал. ). Да пад‑ і мазаць
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мазю́ ка ’плаксун’, ’капрызніца, песта’ (слонім. , Жыв. сл. ) — да ма́ заць ‑юка гл. Сцяцко, Афікс. наз. , 78.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пы́ пскаць ’курыць’ (ігн. , Сл. ПЗБ ). Гукапераймальнае, параўн. рэканструяванае Махэкам₂ (450) “sk ‑intensivum” у чэш. *pip‑skati ’мазаць , замазваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ква́ цык ’кавалак гразі ад колаў’ (ТС ). Параўн. укр. квацок ’кавалак гліны’, квацати ’мазаць ’, балг. квацам ’мазаць , ляпіць сцяну’, славен. kvacáti ’пырскаць, хлюпаць’. Прасл. kvacati (параўн. Слаўскі , 3, 453; ЕСУМ , 2, 416; БЕР , 2, 309) вельмі праблематычнае. Яно як быццам не мае рэфлексаў у серб.-харв. , а значэнне славен. паралелі адрозніваецца ад адпаведных укр. і балг. Гл. яшчэ квэцаць .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ма́ зацца , ма́ жуся, ма́ жашся, ма́ жацца; ма́ жся; незак.
1. Мазаць сябе чым-н. (крэмам, маззю і пад. ).
2. Рабіцца брудным, пэцкацца.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Аб прадметах: пэцкаць пры дотыку.
Пафарбаваныя сцены мажуцца.
|| зак. вы́ мазацца , -мажуся, -мажашся, -мажацца; -мажся (да 1 і 2 знач. ), зама́ зацца , -ма́ жуся, -ма́ жашся, -ма́ жацца; -ма́ жся (да 2 знач. ), нама́ зацца , -ма́ жуся, -ма́ жашся, -ма́ жацца; -ма́ жся (да 1 знач. ) і пама́ зацца , -ма́ жуся, -ма́ жашся, -ма́ жацца; -ма́ жся (да 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Мазані́ на ’мазня, нядбайна напісанае ці намаляванае’ (ТС ) — аддзеепрыметнікавае ўтварэнне з суф. ‑ін‑а (Сцяцко, Афікс. наз. , 42). Да ма́ заць
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
anoint
[əˈnɔɪnt]
v.t.
1) ма́ заць ма́ сьцю
2) мірапама́ зваць
The bishop anointed the new king — Бі́ скуп мірапама́ заў но́ вага караля́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ма́ зіцца ’румзаць’ (слонім. , Жыв. сл. ) утворана ад нематываванага мазаць ‑цца пры дапамозе суфікса другасных гукапераймальных дзеясловаў ‑iti (sę ) (гл. Слаўскі , SP , 1, 48).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ölen vt а́ зваць, ма́ заць , шмарава́ ць ма́ слам [але́ ем];
◊
á lles geht wie geöltе́ як па ма́ сле
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)