Кі́дка ’колькасць чаго-небудзь, якую можна ўзяць за адзін раз і кінуць’ (ТСБМ, Сцяшк., Жд. 3). Гл. кідаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
anchor1[ˈæŋkə]n.я́кар;
cast/drop anchorкі́нуцья́кар;
lie/ride at anchor стая́ць на я́кары;
weigh anchor зня́цца з я́кара
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Kérkerm -s, - турма́, астро́г;
in den ~ wérfen* [stécken]кі́нуць у турму́ [астро́г]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
«ПАДСЕ́ЧКА»,
бел.нар. гульня. На прасторнай пляцоўцы збіраюцца 8—15 чал. і выбіраюць вядучага — «рыбака», які прысядае і кладзе перад сабой мячык. Астатнія становяцца паўкругам каля мяча. «Рыбак» гаворыць некалькі разоў: «Клюе...» — і нечакана называе імя аднаго з гульцоў. Усе уцякаюць, а той, каго ён назваў, павінен схапіць мяч і кінуць у каго-небудзь з гульцоў, калі пападзе («падсячэ»), той выбывае з гульні, а калі не — выбывае з гульні сам. Апошні гулец падкідае мяч уверх і ўцякае. «Рыбак» імкнецца злавіць мяч і пацэліць ім у гульца, які ўцякае. Калі пападзе, то «рыбаком» становіцца апошні «непадсечаны» гулец.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бра́знуць
1.гл. бразгатаць, бразгаць;
2.разм. (грукнуць) mit Gepólter fállen lássen*;
3. (кінуць) mit Gepólter hínwerfen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
накіраваць, паслаць; кінуць (разм.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
challenge1[ˈtʃæləndʒ]n.
1. вы́клік;
launch a challenge against smb.кі́нуць каму́-н. вы́клік;
meet the challenge прыня́ць вы́клік
2. во́клік (вартавога)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кі́нуты, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.адкінуць.
2.узнач.прым. Выкінуты з-за непатрэбнасці. [Яфрэйтар] бачыў .. якісьці кавалак жалеза — ці то абломак абруча, ці то .. шына ад кінутага каляса.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)