adrenal

[əˈdri:nəl]

1.

adj.

прыны́ркавы; надны́ркавы

2.

n.

надны́ркавая зало́за

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Жвала ’васкавая залоза ў пчалы’ (палес., Лексика Пол., Шатал.). Рус. дыял. жва́ло ’сківіца бяззубай жывёлы’, укр. палес. жва́ло ’васкавая залоза ў пчалы’, серб.-харв. жва̏ло ’пашча, глотка; цясніна’, жва̏ље ’сківіца; сліна; цуглі; заедзі’, славен. žvála ’цуглі’. Макед. џвало ’рот звера’. Прасл. *žьv‑a‑l‑o ўтворана ад *žьv‑a‑ (гл. жава́ць) з суфіксам ‑л‑о. Скок, 3, 690.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

панкрэ́ас па́нкрэас

(гр. pankreas)

анат. падстраўнікавая залоза.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

полігландуля́рны

(ад полі- + лац. glandula = залоза)

многазалозісты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

праста́та, ‑ы, ДМ ‑та́це, ж.

Спец. Няпарная залоза мужчынскага палавога апарату, размешчаная ў пачатку мочаспускальнага канала.

[Ад грэч. prostatas.]

прастата́, ‑ы́, ДМ ‑таце́, ж.

Уласцівасць простага (у 2, 7, 8 і 11 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адэнакарцыно́ма

(ад гр. aden = залоза + карцынома)

мед. рак залозы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

адэні́т

(ад гр. aden = залоза)

тое, што і лімфадэніт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

танзілі́т

(ад лац. tonsilla = міндалепадобная залоза)

запаленне паднябенных міндалін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

адэно́іды

(ад гр. aden = залоза + eidos = выгляд)

мед. пухлінападобныя разрастанні лімфатычных утварэнняў насаглоткі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ГІПАМЕНАРЭ́Я (ад гіпа... + аменарэя),

гіпаменструальны сіндром, аслабленне менструальнага цыкла. Праяўляецца мізэрнымі менструацыямі (10—20 мл крыві), апсаменарэяй (працягласць менструацыі 1—2 дні) і алігаменарэяй (менструацыі праз 40—60 дзён); заканчваецца, як правіла, аменарэяй. Бывае пры хваробах, якія пашкоджваюць адно ці некалькі звёнаў, што рэгулююць менструальны цыкл: ц. н. с. (гіпаталамус — гіпофіз — яечнікі), шчытападобная залоза, наднырачнікі — матка.

т. 5, с. 253

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)