erstáunlich

1. a надзвыча́йны, дзі́ўны

2. adv надзвыча́йна, дзі́ўна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

курбе́т

(фр. courbette)

1) скачок з падагнутымі пярэднімі нагамі, які выконвае верхавы конь;

2) від акрабатычнага скачка;

3) перан. нечаканая выхадка, дзіўны ўчынак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

mérkwürdig a дзі́ўны, дзіво́сны;

das ist mir ~ гэ́та мяне́ здзіўля́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

◎ Не́відась ’навіна; незвычайная, апетытная смачная яда з новага ўраджаю; незвычайнае дзіва, цуд’ (пух., З нар. сл.). Ад невідины ’нябачны’: Невиданое и нечуваное дзиво! (Нас.), да відаць ’бачыць’; заканчэнне слова пад уплывам назоўнікаў на ‑сць тыпу нёвесь (< *не‑весць), параўн. невідаль ’дзіва, навіна’, невідиліца ’дзіўная рэч’ ад невідилы ’дзіўны; нябачаны’ (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rum

I [rʌm]

n.

ром -у m.

II [rʌm]

adj. Sl.

дзіўны́, дзівакава́ты, дзіва́цкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

comical

[ˈkɑ:mɪkəl]

adj.

1) заба́ўны, паце́шны, сьме́шны, камі́чны

2) informal дзіўны́, дзіва́чны, дзівакава́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

miraculous

[məˈrækjələs]

adj.

1) звышнатура́льны, незвыча́йны

2) цудо́ўны; дзі́ўны, дзіво́сны; чаро́ўны

3) цудатво́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

novel

I [ˈnɑ:vəl]

n.

рама́н -у m.

II [ˈnɑ:vəl]

adj.

но́вы; дзі́ўны; неспазна́ны, незнаёмы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

funny [ˈfʌni] adj.

1. сме́шны, заба́ўны;

a funny joke сме́шны жарт

2. дзі́ўны, нязвы́чны, незвыча́йны;

a funny smell дзі́ўны пах

3. infml падазро́ны; незако́нны

4. infml не зусі́м здаро́вы;

I feel a bit funny today. Сёння я адчуваю сябе не зусім добра.

5. BrE, infml не зусі́м у сваі́м ро́зуме

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ква́каць і кво́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Утвараць гукі, падобныя на «ква-ква». Дзіўны светла-блакітны месяц ныраў між белых хмурынак; як ніколі, энергічна і гучна квакалі жабы. Ваданосаў. Зялёныя шарэнгі ішлі маршам, яны з задавальненнем аглядалі разбураны і спалены горад і, ухмыляючыся, квакалі: «Рус капут». Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)