скала́, -ы́, мн. ска́лы і (з ліч. 2, 3, 4) скалы́, скал, ж.

Каменная гара з вострымі выступамі, крутымі схіламі.

Падводная с.

|| прым. ска́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вогнеды́шны, ‑ая, ‑ае.

Які вывяргае агонь, лаву (пра вулканы). Вогнедышная гара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агняды́шны, ‑ая, ‑ае.

Які вывяргае агонь, лаву (пра вулкан). Агнядышная гара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алі́мп, -а, м.

1. (з вялікай літары). У старажытнагрэчаскай міфалогіі: гара, дзе знаходзіліся багі; зборышча багоў.

2. перан. Кола абраннікаў якога-н. аб’яднання, таварыства.

Літаратурны а.

|| прым. алімпі́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ararat

[ˈærəræt]

гара́ Арара́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Elbrus

[elˈbru:s]

гара́ Эльбру́с

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kilimanjaro

[,kɪlɪmənˈdʒɑ:roʊ]

гара́ Кіліманджа́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Olympus

[əˈlɪmpəs]

гара́ Алі́мп

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zion

[ˈzaɪən]

гара́ Сіён

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вулка́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Канічная гара з кратарам на вяршыні, праз які час ад часу вывяргаюцца лава, агонь, попел.

Патухлы в.

Дзеючы в.

|| прым. вулкані́чны, -ая, -ае.

Вулканічныя пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)