зіпу́н

(цюрк. zybun)

старадаўняя верхняя сялянская вопратка ў выглядзе кафтана з даматканага сукна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дано́шаны

1. (дастаўлены) gebrcht; (вопратка, абутак) gänzlich bgetragen [bgenutzt];

3. (дзіця) usgetragen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

colors

адзна́ка, во́пратка (арганіза́цыі, па́ртыі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tweeds

pl.

во́пратка з тўі́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мана́х, -а, мн. -і, -аў, м.

Член царкоўнай абшчыны, які даў абяцанне весці аскетычны лад жыцця.

Жыць манахам (таксама перан.).

|| ж. мана́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак.

|| прым. мана́скі, -ая, -ае.

М. ўклад жыцця (таксама перан.: суровы, аскетычны). Манаская вопратка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фу́тра, -а, н.

1. Валасяное покрыва на целе жывёлы; шэрсць.

2. Вырабленая шкура пушнога звера, а таксама гэтыя шкуры як прадмет гандлю, вытворчасці.

Ф. вавёркі.

Гандляваць футрам.

3. Зімовая вопратка з вырабленых шкур пушнога звера.

|| прым. фу́травы, -ая, -ае і футро́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Паддзёўка ’мужчынская верхняя вопратка’ (ТСБМ, Бяльк. 3), ’кароткая верхняя цёплая вопратка’ (Янк.), верхняе святочнае адзенне’ (Малчанава, Мат. культ.), ’верхняя жаночая вопратка’ (Інстр. II), паддзе́ўка ’паддзёўка’ (Мат. Гом.), паддзе́ўка, паддзе́жка ’спадніца (сподняя)’ (Мат. Гом.). Рус. поддёвка ’тс’. Суфіксальны дэрыват ад паддзяваць (гл. адзёжа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

недаме́рак, ‑рка, м.

Тое, што не мае належнага або нармальнага памеру. Дошка-недамерак. // Разм. Абутак і вопратка большага размеру, чым дзіцячы, і меншага, чым дарослы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bib and tucker

informal

во́пратка, адзе́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

covering

[ˈkʌvərɪŋ]

n.

по́крыва n., во́пратка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)