image [ˈɪmɪdʒ] n.
1. во́браз; выя́ва;
He is the spitting image of his father. Ён выліты бацька.
2. адбі́так (у люстэрку)
3. рэпута́цыя, і́мідж
4. ста́туя, скульпту́ра
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дза́ні
(іт. zanni = блазен)
вобраз слугі ў італьянскім тэатры камедыі масак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стэрэагра́ма
(ад стэрэа- + -грама)
пара стэрэаскапічных здымкаў, якія даюць аб’ёмны вобраз.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
утры́раваны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад утрыраваць.
2. у знач. прым. Перабольшаны, скажоны давядзеннем чаго‑н. да крайнасці. Утрыраваныя факты. Утрыраваны вобраз.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тыпо́вы
1. типи́чный; типи́ческий;
т. вы́падак — типи́чный (типи́ческий) слу́чай;
2. (представляющий собой тип) типи́ческий;
т. во́браз — типи́ческий о́браз
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛЯСУ́Н, лесавік,
вобраз у старадаўніх павер’ях беларусаў; гаспадар лесу і звяроў, які жыве ў лясных нетрах. Яго ўяўлялі ў выглядзе вялізнага (у рост дрэва) старога чалавека з белым, як бяроста, тварам, з вял. вачыма, у звярынай шкуры. Л. мог, нібыта, паказваць грыбныя і ягадныя мясціны, наганяць у бок паляўнічага звяроў і птушак, выбіраць бортнікам месца для ўстаноўкі калод, а таксама наганяць на чалавека страху, прымусіць яго блукаць на адным месцы. Вобраз Л. страціў рэліг. значэнне ў пач. 20 ст.
М.Ф.Піліпенка.
т. 9, с. 431
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
отвлечённый адця́гнены, абстра́ктны;
отвлечённое число́ мат. адця́гнены лік;
отвлечённое и́мя существи́тельное грам. адця́гнены назо́ўнік;
отвлечённый о́браз адця́гнены во́браз.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
со́ннік, ‑а, м.
Уст. Кніга, у якой даецца тлумачэнне сноў. Да рэвалюцыі друкавалі нават кнігі, соннікі, якія тлумачылі кожны вобраз, што мільгаў у сне. Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАШЧ, Кашчэй Бессмяротны,
вобраз чарадзейных усх.-слав. казак; злы і хітры чараўнік, які выкрадае нявесту героя. Здабыўшы яйцо, у якім схавана смерць К., герой перамагае яго і вяртаецца дамоў са сваёй нарачонай (надрукавана 15 бел. варыянтаў). Вядомы таксама казкі пра смерць К. ад чароўнага каня. Абедзве версіі кантамінуюцца з сюжэтамі пра ўдзячных жывёл, пошукі зніклай ці ўкрадзенай жонкі і інш. Вобраз К. трапляецца таксама ў замовах і былінах. Паводле меркаванняў акад. Б.А.Рыбакова, К. у стараж.-ўсх. славян увасабляў качэўнікаў, якія рабілі набегі на іх землі.
Л.Р.Бараг.
т. 8, с. 202
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
podobizna
ж.
1. вобраз, фотаздымак, партрэт;
2. факсіміле;
podobizna podpisu — факсіміле подпісу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)