гімене́й, ‑я, м.

У старажытнагрэчаскай і старажытнарымскай міфалогіі — бог шлюбу.

•••

Звязаць сябе вузамі Гіменея гл. звязаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

for goodness sake

на прамі́лы Бог, на мі́ласьць Бо́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

omniscient [ɒmˈnɪsiənt] adj. fml усёве́дны;

Only God is omniscient. Адзін толькі Бог ведае ўсё.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Saturn [ˈsætɜ:n] n.

1. myth. Сату́рн (бог пасеваў і земляробства)

2. astron. Сату́рн (планета)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

іпаста́сь

(гр. hypostasis = сутнасць)

1) адна з асоб хрысціянскай тройцы (бог выступае ў трох іпастасях: Бог Бацька, Бог Сын і Бог Дух Святы);

2) перан. тое, што цесна далучаецца да каго-н., чаго-н. іншага (напр. журналіст у іпастасі адваката).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

◎ *Пама́йбу, помаібу ’старажытнае прывітанне’ (Клім.). З памагай бог.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бажаство́, ‑а, н.

Тое, што і бог. // Уст. паэт. Пра чалавека, які выклікае захапленне, з’яўляецца прадметам культу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да памагчы.

•••

Памагай бог (уст.) — пажаданне поспеху, удачы ў працы, добрай справе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

*Про́бажыць, про́божыты ’галасіць, стагнаць’ (Клім.). Да бог; гл. бажыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

госпо́дь рел. бог, род. бо́га м.; гаспо́дзь, род. го́спада м.;

◊

госпо́дь зна́ет (ве́дает) уст. бог ве́дае;

прости́ го́споди уст. дару́й бо́жа;

сла́ва тебе́ го́споди уст. сла́ва бо́гу, дзя́куй бо́гу.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)