Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
bladoniebieski
светла-блакітны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
héllblauaблакі́тны, све́тла-сі́ні
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zártblaua пяшчо́тна-блакі́тны, лёгкаблакі́тны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
барвя́ны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і барвовы. Насустрач сонцу праз блакітны дым агеньчык бліснуў стужкаю барвянай.Аўрамчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Нябе́скі ’нябесны; блакітны, падобны колерам да светла-блакітнага неба’ (Нас.), нябескі, нябесны ’уласцівы небу’ (Яруш.), нябескі, небескі ’блакітны’ (Грыг., Сл. ПЗБ, Сл. ЦРБ), ст.-бел.небеский (1518 г.) ’нябесны; блакітны’ укр.небеський ’нябесны’, польск.niebieski ’нябесны; блакітны’, чэш.nebesky ’нябесны’, в.-луж.njebjeski ’тс’, н.-луж.njebjaski ’тс’, славен.nebeški, nebeski ’нябесны, цудоўны’, серб.-харв.не̏бески ’нябесны’, балг.дыял.небески ’тс’. Відаць, самастойнае ўтварэнне ад нябёсы, гл. неба; значэнне ’блакітны’ — арэальная інавацыя з цэнтрам на польскай моўнай тэрыторыі (параўн. яшчэ ст.-чэш.nebesky ’блакітны’), паводле Брукнера (359), з XV ст., якая распаўсюдзілася і на Беларусі. У сувязі з гэтым наўрад ці мае падставы сцвярджэнне аб запазычанні ст.-бел.небеский са ст.-польск.niebieski (Булыка, Лекс. запазыч., 185), параўн. іншыя формы: небескы птах, нбскы црь (XVI ст., Карскі 2–3, 229).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лілова-...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) ліловы, з ліловым адценнем, напр.: лілова-блакітны, лілова-сіні, лілова-ружовы, лілова-чырвоны; 2) ліловы, у спалучэнні з іншым асобным колерам, напр.: лілова-белы, лілова-сівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
whitish[ˈwaɪtɪʃ]adj. белава́ты; бяля́вы;
whitish blue бле́дна-блакі́тны;
whitish green све́тла-зялёны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)