jałowy

jałow|y

ялавы, бясплодны;

~e starania перан. дарэмныя намаганні;

~a dyskusja — беззмястоўны дыспут;

~y bieg motoru — тэх. праца матора ўхаластую

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przypływ, ~u

м.

1. прыліў;

przypływ morza — марскі прыліў;

przypływ energii перан. прыліў энергіі;

2. тэх. паступленне;

przypływ pary — паступленне пары

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ślad, ~u

м. след;

wstępować w czyje ~y — ісці па чыіх слядах;

zatrzeć za sobą ~y перан. замесці за сабой сляды

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

teatr, ~u

м. тэатр;

teatr amatorski — аматарскі тэатр;

teatr młodego widza — тэатр юнага гледача;

teatr działań wojennych перан. тэатр ваенных дзеянняў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wątek, ~ku

wąt|ek

м.

1. тэкст. уток;

2. перан. нітка, матыў;

~ek opowiadania — сюжэт апавядання;

~ek rozmowy — матыў (нітка) размовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaapelować

зак.

1. юр. апеляваць; падаць апеляцыю;

2. перан. апеляваць; звярнуцца з заклікам;

zaapelować do czyich uczuć — заклікаць да чыіх пачуццяў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagrzewać

незак.

1. саграваць; падаграваць, грэць;

2. do czego перан. натхняць; запальваць; уздымаць на што;

zagrzewać do walki — уздымаць на барацьбу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zapiekły

zapiekł|y

1. запечаны; спечаны; ~а krew — запечаная кроў;

~е wargi — сасмяглыя вусны;

2. перан. пякучы;

~а nienawiść — пякучая нянавісць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zarodek

zarod|ek

м.

1. зародак, эмбрыён;

2. перан. зародак; зачатак; пачатак;

tłumić w ~ku — душыць у зародку (у самым пачатку)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zatonąć

zatoną|ć

зак.

1. затануць, патануць;

statek ~ł — судна патанула;

2. w czym перан. патануць у чым; паглыбіцца ў што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)