суча́сны

1. (каму-н., чаму-н.) zitgenössisch, ggenwärtig (з чым-н. D), Ggenwarts-;

2. (цяперашні) zitgemäß, hutig, jtzig;

суча́сная літарату́ра die nuere Literatr, die Literatr der Ggenwart;

суча́снае маста́цтва Ggenwartskunst f -;

суча́сная белару́ская мо́ва die belarssische Sprche der Ggenwart;

суча́сная мо́ладзь die Jgend von hute;

3. (на ўзроўні свайго часу) modrn, nuzeitlich;

са́мая суча́сная тэ́хніка die modrnste Tchnik;

быць суча́сным modrn sein, zitgemäß sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

губля́ць verleren* vt; inbüßen vt (цярпець страты); verlstig gehen* (што-н. G) (пазбаўляцца);

губля́ць каго-н з по́ля зро́ку j-n aus den ugen verleren*;

не губля́ць му́жнасці den Mut nicht snken lssen*, den Mut nicht verleren*;

губля́ць аўтарытэ́т sine Autorität inbüßen;

губля́ць час Zeit verleren*;

губля́ць надзе́ю die Hffnung ufgeben* [verleren*];

губля́ць на чым-н. bei etw. (D) inen Verlst erliden*, bei etw. (D) verleren*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

забіва́цьII

1. (цвік у сцяну і г. д.) schlgen* vt; znageln vt, verngeln vt (цвікамі); zstopfen vt, verstpfen vt (заткнуць);

2. спарт.:

забіва́ць гол ein Tor scheßen*;

3. (на смерць) ttschlagen* аддз. vt, erschlgen* vt; ermrden vt (наўмысна);

забіва́ць каму-н галаву́ драбязо́й [глу́пствамі] j-m die hren breden [voll schwätzen]; j-n mit sinem Geschwätz nrven [-fn];

забіва́ць сабе́ чым-н. галаву́ sich (D) etw. steif und fest inbilden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заслу́га ж. Verdenst n -(e)s, -e (у чым-н. um A);

яго́ заслу́га ў тым, што… sein Verdenst liegt [bestht] drin, dass…;

ста́віць сабе́ ў заслу́гу sich (D) etw. zum [als] Verdenst nrechnen;

мець вялі́кія заслу́гі пе́рад радзі́май grße Verdenste um die Himat hben;

узнагаро́дзіць па заслу́гах nach Verdenst [Gebühr] belhnen;

ён атрыма́ў па заслу́гах das gescheht ihm recht;

па заслу́гах і пла́та wie die Kunst, so die Gunst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сказа́ць sgen vt;

сказа́ць пра́ўду die Whrheit sgen;

дастатко́ва сказа́ць her sei nur so viel gesgt;

я не тое хаце́ў сказа́ць das wllte ich nicht sgen, das war nicht der Sinn miner Wrte;

пра́ўду сказа́ць … hrlich gesgt …;

лягчэ́й сказа́ць, чым зрабі́ць lichter gesgt als getn;

мо́жна сказа́ць man kann [könnte] sgen, es lässt sich sgen;

ця́жка сказа́ць schwer zu sgen;

як сказа́ць wie man’s nimmt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

а́рышт м.

1. Verhftung f -, -en, Inhafterung f -, -en, Inhftnahme f -; Arrst m -es, -e;

узя́ць [пасадзі́ць] пад а́рышт verhaften vt, in Haft nhmen*, inhafteren vt;

пад а́рыштам hnter Schloss und Riegel;

вы́даць о́рдэр на а́рышт юрыд. inen Hftbefehl erlssen*;

2. (забарона распараджацца чым-н.) юрыд. Beschlgnahme f -;

а́рышт раху́нку Kntensperrung f -;

накла́сці а́рышт beschlgnahmen vt, mit Beschlg belgen;

зняць а́рышт die Beschlgnahme ufheben*; frigeben* аддз. vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

клапаці́цца

1. (турбавацца) sich srgen, besrgt sein (аб чым-н. um A);

2. (выяўляць клопат) srgen vi, Srge trgen* (пра каго-н., што-н. für A); sich kümmern (um A); pflgen vt (даглядаць каго-н., што-н.);

клапаці́цца пра сям’ю für die Famli¦e srgen;

клапаці́цца пра гаспада́рку die Wrtschaft besrgen;

3. (старацца, увіхацца) sich bemühen; sich (D) Mühe gben*; sich beflißigen; (старацца з усіх сіл) lles drnsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schffen II

1. vi рабі́ць, працава́ць;

die Husfrau schffte den gnzen Tag гаспады́ня ўвесь дзень была́ ў кло́паце;

er hat viel zu ~ у яго́ мно́га рабо́ты;

j-m viel zu ~ mchen рабі́ць [дастаўля́ць] каму́-н. мно́га кло́пату;

sich (D) mit etw. (D) zu ~ mchen важда́цца з чым-н.; заня́цца чым-н.

2. vt

1) рабі́ць, спраўля́цца з чым-н.;

wir ~ es мы з гэ́тым спра́вімся;

Hilfe ~ дапамага́ць, ака́зваць дапамо́гу

2) дастаўля́ць (куды-н.);

etw. zur Stlle ~ даста́віць што-н. на ме́сца

3) дастава́ць, здабыва́ць;

etw. zu ssen ~ здабы́ць што-н. з’е́сці

4) прыма́ць, прыбіра́ць; ліквідава́ць;

j-n, [etw.] aus dem Wge ~ прыбра́ць каго́-н., што-н. з даро́гі;

etw. beisite ~ разм. прысво́іць сабе́ што-н. (несумленным шляхам);

sich (D) j-n vom Hlse ~ адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.

5) наво́дзіць, устанаўля́ць;

rdnung ~ наве́сці пара́дак;

Rhe ~ устанавіць цішыню́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

саба́ка м.

1. прям., перен. соба́ка ж.; пёс;

паро́дзісты с. — поро́дистая соба́ка;

пага́ны с. — зла́я соба́ка;

паляўні́чы с. — охо́тничья соба́ка;

ах ты, с.! — ах ты, соба́ка!;

2. (собака-самец) кобе́ль;

вось дзе с. закапа́ны! — вот где соба́ка зарыта!;

з ~камі не зно́йдзеш — с соба́ками не сы́щешь;

і ~камі не заго́ніш — и соба́ками не заго́нишь;

ве́шаць саба́к — (на каго) ве́шать соба́к (на кого);

саба́к ганя́ць — соба́к гоня́ть;

~ку з’е́сці — (у чым, на чым) соба́ку съесть (в чём, на чём);

у ~кі вачэ́й пазы́чыць — стыд потеря́ть;

жыць як кот з ~кам — жить как ко́шка с соба́кой;

~кам се́на касі́ць — в не́тях быть (обрета́ться и т.п.), скрыва́ться (главным образом от семьи);

на саба́к браха́ць — болта́ть на ве́тер;

на ~ку не варт — ни к чёрту не годи́тся;

патрэ́бен як ~ку пя́тая нага́ — ну́жен как соба́ке пя́тая нога́;

~ку пад хвост — псу (соба́ке) под хвост;

ко́жны с. — ка́ждая (вся́кая) соба́ка;

ні адзі́н с. — ни одна́ соба́ка;

(як) с. на се́не — (как) соба́ка на се́не;

~ку — саба́чая смерцьпогов. соба́ке — соба́чья смерть;

воўк ~кі не баі́цца, але́ звя́гі не лю́біцьпосл. волк соба́ки не бои́тся, но ла́я не лю́бит

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыня́ць, прыму́, пры́меш, пры́ме; прыня́ў -няла́, -ло́; прымі́; прыня́ты; зак.

1. каго-што. Прыбраць, занесці, пераставіць у іншае месца.

П. посуд у шафу.

2. каго-што. Узяць, атрымаць тое, што хто-н. дае, перадае, здае; узяць у сваё распараджэнне.

П. тэлеграму. П. тавар.

Камісія прыняла новы дом.

3. што. Узяць пад сваё кіраўніцтва, заняць (якую-н. пасаду).

П. брыгаду. П. пост дырэктара.

4. каго (што). Уключыць у склад чаго-н., дапусціць да ўдзелу ў чым-н.

П. на працу. П. у інстытут.

5. каго (што). Дапусціць, пусціць да сябе з якой-н. мэтай (для размовы, для агляду, у якасці госця, жыльца і пад.).

П. пасла. П. наведвальніка. П. гасцей.

Урач прыняў хворую.

Добра п. каго-н. (добра аднесціся, добра сустрэць).

6. што. Успрыняць.

П. вестку без энтузіязму. П. да ведама што-н. П. на свой рахунак што-н. (як што-н., што адносіцца да сябе). П. да сэрца што-н.

7. што. Згадзіцца з чым-н., аднесціся да чаго-н. станоўча.

П. параду. П. чыё-н. запрашэнне.

8. што. Зацвердзіць, галасаваннем выразіць згоду з чым-н.

П. закон. П. пастанову.

Праект прыняты.

9. што. Выканаць, ажыццявіць (тое, што выражана наступным назоўнікам).

П. рашэнне (рашыць). П. смерць (памерці). П. прысягу. П. меры. П. на сябе абавязак што-н. зрабіць.

10. што. Стаць уладальнікам якога-н. звання, сану, падданым (якой-н. дзяржавы).

П. беларускае грамадзянства.

11. што. Набыць які-н. выгляд, асаблівасці.

П. позу.

Столік прыняў выгляд чарцёжнага стала.

12. што. Падвергнуць сябе якой-н. гігіенічнай, лячэбнай працэдуры.

П. душ. П. курс лячэння.

13. што і чаго. Выпіць, праглынуць (лякарства).

П. мікстуру.

14. каго-што і за каго-што. Прызнаць, палічыць.

П. каго-н. за іншага.

15. Прасунуцца трохі ў якім-н. напрамку (разм.).

Калона прыняла ўправа.

16. што. Зразумеўшы, паўтарыць (спец.).

П. сігнал.

17. каго (што). Аказаць дапамогу пры родах.

П. дзіця.

Прыняць бой — не ўхіліцца ад бою, што ўзнік па ініцыятыве праціўніка.

Прыняць ласку — аказаць гонар, уважыць (зайшоўшы, завітаўшы і пад.).

Прыняць экзамен (залік і пад.) у каго — правесці вучэбную праверку.

|| незак. прыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прыма́нне, -я, н., прыём, -у, м. (да 2, 4, 5, 13 і 16 знач.), прыёмка, -і, ДМ -мцы, ж. (да 2 знач.; спец.) і прыня́цце, -я, н. (да 2, 3, 8—11, 14 і 16 знач.).

Гасцінны прыём.

Тэлеграфістка перайшла на прыём.

Прыёмка тавараў.

Прыняцце рэзалюцыі.

|| прым. прыёмачны, -ая, -ае (да 1 знач.) і прыёмны, -ая, -ае (да 1,4 і 5 знач.).

Прыёмачная камісія (якая прымае гатовы аб’ект). Прыёмны пункт.

Прыёмная радыёстанцыя.

Прыёмныя экзамены.

Прыёмная камісія (якая прымае абітурыентаў; у 2 знач.). Прыёмны дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)