Verbum

ábbringen* vt (von D) адгаво́рваць, адця́гваць (ад чаго-н.);

j-n vom Théma ~ адця́гваць каго́-н. ад тэ́мы

ábraten* vt, vi (j-m von D) адра́іць (каму-н. што-н.); адгаво́рваць (каго-н. ад чаго-н.)

Ánsicht f -, -en (über A)

1) по́гляд, перакана́нне (наконт чаго-н.);

méiner ~ nach на мар ду́мку

2) краяві́д

áufgelegt a схі́льны, прыхі́льны (zu D – да чаго-н.);

er ist héute gut ~ ён сёння ў до́брым настро́і

beschírmen vt паэт. барані́ць; засланя́ць (vor D, gegen A – каго-н., што-н. ад каго-н., чаго-н.)

dúrsten, dürsten vi смя́гнуць, адчува́ць сма́гу;

nach etw. (D) ~ пра́гнуць, жада́ць чаго́-н.;

mich dürstet мне хо́чацца піць

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

entríngen*

1. vt (D) вырыва́ць (у каго-н.)

2. ~, sich (D) вы́рвацца (у каго-н. з чаго-н.)

entsétzen II

1. vt пужа́ць, пало́хаць, прыво́дзіць у жах

2. ~, sich (über A, vor D) жаха́цца (чаго-н.)

entstéhen* vi (s)

1) узніка́ць

2) выніка́ць (з чаго-н.);

◊

was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе