круі́з
(англ. cruise)
марское турыстычнае падарожжа (звычайна па замкнутым маршруце).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пакт
(лац. pactum = дагавор)
міжнародны дагавор, звычайна вялікага палітычнага значэння.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Тылылы́ — пра балбатню: пыча́лі ны пяць часоў тылылы́… (мсцісл., Нар. лекс.), звычайна ў спалучэнні біць тылылы́ ‘гультаяваць, займацца нявартаснымі справамі’ (Янк. БФ, Сержп. Прык.). Параўн. укр. тили‑ли́, тілі‑лі́ — позняе гукаперайманне з частковай рэдуплікацыяй (Смаль-Стоцкі, Приміт., 59). Звычайна ў музычных прыпевах; рус. дыял. талалы́‑балалы́ і пад. (Фасмер, 4, 14; ЕСУМ, 5, 507). Гл. талала, тылі-тылі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́раснік ’маладыя парасткі дрэў або іншых раслін’ (ТСБМ), ’малады лес, звычайна хваёвы’ (Сл. ПЗБ). Ад парасці́ з суф. ‑нік.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ро́жаны ’родны’ (Нас.). Магчыма, уплыў польск. rodzony ’тс’, звычайна з прыстаўкамі ‑ро́джаны (напр., наро́джаны). Да род 1, радзіць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адстая́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -то́іцца; зак.
1. Пра вадкасць: пастаяўшы, даць асадак.
2. перан. Канчаткова сфарміравацца (пра думкі, погляды).
Думка адстаялася, усё стала зразумелым.
|| незак. адсто́йвацца, -аецца (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ме́рзнуць, -ну, -неш, -не; мёрз, ме́рзла; -ні; незак.
1. Рабіцца вельмі халодным, калець, дубянець.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Гінуць ад марозу, вымярзаць.
|| зак. зме́рзнуць, -ну, -неш, -не; змёрз, зме́рзла; -ні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
метро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж. (разм.).
1. Мерка (звычайна двухметровая), пры дапамозе якой падлічваюць што-н. у метрах.
2. Пра дровы, дошкі і пад. даўжынёю ў адзін метр.
Дошка-м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўто́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Тэкст твора, напісаны рукой аўтара.
А. паэмы «Курган».
2. Уласнаручны, звычайна памятны, надпіс ці подпіс.
Узяць а. у вядомага артыста.
|| прым. аўтаграфі́чны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ко́фта, -ы, ДМ -фце, мн. -ы, кофт, ж.
Верхняе кароткае (звычайна трохі ніжэй пояса) жаночае адзенне.
Модная к.
|| памянш.-ласк. ко́фтачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. ко́фтачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)