вінагра́днік, ‑у,
1. Участак, засаджаны вінаградам.
2. Кусты вінаграду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вінагра́днік, ‑у,
1. Участак, засаджаны вінаградам.
2. Кусты вінаграду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рашо́тнік, ‑а,
Чалавек, які займаецца вырабам рашотаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АКАДЭ́М,
у грэчаскай міфалогіі афінскі герой, які паказаў Дыяскурам,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кінафікава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны;
Арганізаваць (арганізоўваць) кінатэатры
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гід, -а,
1. Чалавек, які суправаджае турыстаў і знаёміць іх са славутасцямі горада, краю
2. Даведнік для турыстаў.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наста́ўніцкі, -ая, -ае.
1.
2. Павучальны.
3. у
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
алі́мп, -а,
1. (з вялікай літары). У старажытнагрэчаскай міфалогіі: гара,
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арэ́нда, -ы,
1. Наём памяшкання, зямельнага ўчастка
2. Плата за такі наём.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лорд, -а,
У Англіі: вышэйшы дваранскі наследны тытул або тытул вышэйшых службовых асоб, а таксама асоба, якая носіць гэты тытул.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ля́да, -а,
1. Дзялянка высечанага лесу, хмызняку; высечка.
2. Расчышчанае месца ў лесе пад пасеў або сенажаць.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)