отта́лкивающий
1. прич. які́ (што) адпіха́е (адпі́хвае), які́ (што) адшту́рхвае; які́ (што) аддаля́е; ад яко́га адваро́чвае, які́ (што) выкліка́е агі́ду, непрые́мнасць (у каго́); см. отта́лкивать;
2. прил. (отвратительный) агі́дны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пробира́ть несов.
1. (пронимать, прохватывать) прайма́ць, прабіра́ць;
2. (делать выговор, бранить кого-л.) разг. прабіра́ць, выгаво́рваць (каму), свары́цца (на каго), ла́яць;
3. (посев) с.-х. прапо́лваць, прарыва́ць; см. пробра́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zdjąć
зак.
1. зняць;
zdjąć płaszcz — зняць плашч;
zdjąć z kogo odpowiedzialność — зняць з каго адказнасць;
2. агарнуць, ахапіць, апанаваць;
zdjęło kogo przerażenie — каго ахапіў жах;
3. разм. зняць, сфатаграфаваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odwodzić
незак.
1. адводзіць;
odwodzić kogo na bok — адводзіць каго ўбок;
2. адгаворваць;
odwodzić kogo od zamiaru — адгаворваць каго ад намеру;
2. узводзіць;
odwodzić kurek od strzelby — узводзіць курок стрэльбы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przywracać
незак. вяртаць, варочаць; аднаўляць;
przywracać komu życie — вяртаць каго да жыцця;
przywracać kogo na poprzednie stanowisko — вяртаць каго на ранейшую пасаду;
przywracać pierwotny tekst umowy — аднаўляць пачатковы тэкст дамовы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
адо́зва, ‑ы, ж.
Пісьмовы або вусны зварот да каго‑н. з заклікам, просьбай. [Маша:] — Во навіна якая! Мы будзем ставіць подпісы пад Адозвай за мір. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., каго.
Даць каму‑н. адукацыю, выхаванне; навучыць. [Кузьма:] — Настачка, якая ты цяпер харошая! Адукаваць цябе, што гэта будзе за жонка! Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апекава́ць, апякую, апякуеш, апякуе; незак., каго-што.
Ажыццяўляць апеку (у 1, 2 знач.). Калі дзеці вырасталі і станавіліся самастойнымі, бацька іх больш не апекаваў. Бачыла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зо́латка, ‑а, н.
Ласкавы зварот да каго‑н.; дарагі, любы. [Каленік] нічога не памятаў з .. варажбы, акрамя ласкавых слоў. «Саколік мой ясны, сынок, золатка маё...» Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інспірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Кніжн. Нагаворамі, падбухторваннем выклікаць (выклікаць) у каго‑н. якія‑н. думкі, погляды і пад. Інспіраваць грамадскую думку.
[Ад лац. inspirare.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)