отта́лкивающий

1. прич. які́ (што) адпіха́е (адпі́хвае), які́ (што) адшту́рхвае; які́ (што) аддаля́е; ад яко́га адваро́чвае, які́ (што) выкліка́е агі́ду, непрые́мнасць (у каго́); см. отта́лкивать;

2. прил. (отвратительный) агі́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пробира́ть несов.

1. (пронимать, прохватывать) прайма́ць, прабіра́ць;

2. (делать выговор, бранить кого-л.) разг. прабіра́ць, выгаво́рваць (каму), свары́цца (на каго), ла́яць;

3. (посев) с.-х. прапо́лваць, прарыва́ць; см. пробра́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zdjąć

зак.

1. зняць;

zdjąć płaszcz — зняць плашч;

zdjąć z kogo odpowiedzialność — зняць з каго адказнасць;

2. агарнуць, ахапіць, апанаваць;

zdjęło kogo przerażenie — каго ахапіў жах;

3. разм. зняць, сфатаграфаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odwodzić

незак.

1. адводзіць;

odwodzić kogo na bok — адводзіць каго ўбок;

2. адгаворваць;

odwodzić kogo od zamiaru — адгаворваць каго ад намеру;

2. узводзіць;

odwodzić kurek od strzelby — узводзіць курок стрэльбы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przywracać

незак. вяртаць, варочаць; аднаўляць;

przywracać komu życie — вяртаць каго да жыцця;

przywracać kogo na poprzednie stanowisko — вяртаць каго на ранейшую пасаду;

przywracać pierwotny tekst umowy — аднаўляць пачатковы тэкст дамовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адо́зва, ‑ы, ж.

Пісьмовы або вусны зварот да каго‑н. з заклікам, просьбай. [Маша:] — Во навіна якая! Мы будзем ставіць подпісы пад Адозвай за мір. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., каго.

Даць каму‑н. адукацыю, выхаванне; навучыць. [Кузьма:] — Настачка, якая ты цяпер харошая! Адукаваць цябе, што гэта будзе за жонка! Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апекава́ць, апякую, апякуеш, апякуе; незак., каго-што.

Ажыццяўляць апеку (у 1, 2 знач.). Калі дзеці вырасталі і станавіліся самастойнымі, бацька іх больш не апекаваў. Бачыла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зо́латка, ‑а, н.

Ласкавы зварот да каго‑н.; дарагі, любы. [Каленік] нічога не памятаў з .. варажбы, акрамя ласкавых слоў. «Саколік мой ясны, сынок, золатка маё...» Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інспірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Кніжн. Нагаворамі, падбухторваннем выклікаць (выклікаць) у каго‑н. якія‑н. думкі, погляды і пад. Інспіраваць грамадскую думку.

[Ад лац. inspirare.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)