испы́тывать несов.

1. выпрабо́ўваць (каго, што), правяра́ць (каго, што), рабі́ць іспы́ты (каму, чаму); (экзаменовать) іспы́тваць (каго); (исследовать) дасле́даваць;

2. (что — изведывать) зазнава́ць, зве́дваць; (претерпевать — ещё) перано́сіць; (чувствовать — ещё) адчува́ць; (переживать) перажыва́ць; (узнавать) пазнава́ць;

испы́тывать влече́ние (к чему) адчува́ць ця́гу (да чаго);

испы́тывать наслажде́ние адчува́ць (зве́дваць, зазнава́ць) асало́ду;

испы́тывать нужду́ (в ком, чём) адчува́ць патрэ́бу (у кім, чым);

испы́тывать удово́льствие (от кого, чего) адчува́ць (зазнава́ць) задавальне́нне (ад каго, чаго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каса́ться несов.

1. (дотрагиваться) дакрана́цца (да каго, чаго), датыка́цца (да каго, чаго);

каса́ться руко́й стола́ дакрана́цца (датыка́цца) руко́й да стала́;

2. (затрагивать) перен. закрана́ць (каго, што);

в кни́ге а́втор каса́ется ва́жных вопро́сов у кні́зе а́ўтар закрана́е ва́жныя пыта́нні;

3. (иметь отношение) ты́чыцца, даты́чыцца, даты́чыць;

э́то меня́ не каса́ется гэ́та мяне́ не ты́чыцца (не даты́чыцца);

4. ісці́ (пра каго, што, аб кім, чым);

речь каса́ется му́зыки размо́ва (гаво́рка) ідзе́ пра му́зыку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мирII м.

1. (отсутствие вражды) мір, род. мі́ру м.; (согласие) зго́да, -ды ж., зла́гада, -ды ж.;

жить в ми́ре жыць у зго́дзе (у зла́гадзе);

2. (спокойствие, тишина) спако́й, -ко́ю м., цішыня́, -ні́ ж.;

3. (прекращение, отсутствие войны) мір, род. мі́ру м.;

защи́та де́ла ми́ра абаро́на спра́вы мі́ру;

заключи́ть мир заключы́ць мір;

го́лубь ми́ра го́луб мі́ру;

худо́й мир лу́чше до́брой ссо́ры посл. лепш благі́ мір, чым до́брая сва́рка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́водI м. (зацепка) зачэ́пка, -кі ж.; прычы́на, -ны ж., падста́ва, -вы ж.; вы́падак, -дка м.; разг. наго́да, -ды ж.;

по́вод для ссо́ры зачэ́пка для сва́ркі;

придира́ться по вся́кому по́воду чапля́цца з любо́й наго́ды;

э́то не причи́на, а по́вод гэ́та не прычы́на, а зачэ́пка;

кассацио́нный по́вод прычы́на для каса́цыі;

дать по́вод даць падста́ву;

по по́воду (чего) нако́нт (чаго), у су́вязі з чым;

без вся́кого по́вода без дай-прычы́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

положи́ться (понадеяться) паспадзява́цца (на каго, на што); (доверить) даве́рыць (каму, чаму); (довериться) даве́рыцца (каму, чаму), зда́цца (на каго, на што); (быть уверенным) быць упэ́ўненым (у кім, у чым);

я напра́сно положи́лся на него́ я дарэ́мна паспадзява́ўся на яго́;

я целико́м положи́лся на него́ я ца́лкам даве́рыўся яму́;

на его́ слова́ нельзя́ положи́ться яго́ сло́вам не́льга давяра́ць;

положи́тесь на меня́ даве́рцеся мне;

на меня́ мо́жете положи́ться ва мне мо́жаце быць упэ́ўнены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

далёка прысл.

1. (пра адлегласць) fern, weit;

2. (пра час) fern;

далёкая бу́дучыня frne Zkunft;

3. перан. (мала вядомы) fremd;

далёка за (многа больш, чым) lnge Zeit nach; weit über;

яму́ далёка за со́рак er ist weit über verzig (Jhre alt);

далёка не bei witem nicht;

ён далёка не баязлі́вец er ist bei witem kein Figling;

далёка пайсці́ es weit brngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зае́сці

1. (закусіць чым-н.) nchessen* vt;

зае́сці кава́лкам цу́кру ein Stück Zcker nchessen*;

2. (каго-н.) bzehren vt; zhren vt;

яго́ зае́ла туга́ die Shnsucht zehrt an ihm;

3. тэх. inklemmen vt; sich verklmmen, hängen* vi, stcken bliben* vi (s) (засесці, завязнуць); sich fstfressen* аддз.;

по́ршань зае́ла der Klben hat sich fstgefressen;

замо́к зае́ла das Schloss geht nicht auf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замацава́ць, замацо́ўваць befstigen vt; fstmachen аддз. vt;

замацава́ць што-н цвіка́мі etw. fstnageln;

2. (права і г. д.) vernkern vt;

замацава́ць по́спехі die Erflge fstigen;

3. (за кім-н.) j-n schern vt, scherstellen аддз. vt, reserveren [-´vi:-] vt (месца, памяшканне); zteilen vt (за кім-н., за чым-н.);

замацава́ць зямлю за кім-н. j-m Land zteilen;

4. тэх., фота fixeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

згаджа́цца, згадзі́цца

1. (даць згоду на што-н.) inwilligen vi (in A); ingehen* vi (s) (на прапанову) (auf A); inverstanden sein (mit D);

згаджа́цца на прапано́ву den Vrschlag nnehmen* [akzepteren]; in den Vrschlag inwilligen; auf den Vrschlag ingehen*;

2. (пагадзіцца з чым-н.) bistimmen vi (D), bipflichten vi (D), zstimmen vi (D); zgeben* vt (прызнаць);

3. (быць прыгодным) tugen vi, bruchbar sein; zusttten kmmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паку́таваць liden* vt, vi;

ён паві́нен быў шмат паку́таваць er hat viel liden müssen*; sich (b)quälen, sich (b)plgen (мучыццанад чым-н. mit D);

паку́таваць ад хваро́бы [на хваро́бу] an iner Krnkheit liden*;

паку́таваць ад вайны́ durch den Krieg liden*;

паку́таваць ад хо́ладу nter der Kälte liden*;

ён му́сіць паку́таваць па сваёй віне́ er muss durch sine igene Schuld liden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)