Стра́гнуць ‘вязнуць, гразнуць, грузнуць’ (Сл. ПЗБ, Скарбы), стря́гнути ‘грузнуць’ (кам., Жыв. НС). Укр. стря́гнути ‘вязнуць, грузнуць’, стра́гнути ‘заблытвацца ў сетцы або ў невадзе (пра рыбу)’, польск. zastrzęgać ‘захрасаць, вязнуць’, zastrąc, zastrzągł ‘тс’, якія Брукнер (522), ЕСУМ (5, 455) аб’ядноўваюць з усходнеславянскімі: застра́ць, застрэ́ць, рус. застря́ть, застря́нуть, бел. укр. встря́ти, застря́нути, супраць чаго Фасмер (2, 82). Формы з ‑г‑, магчыма, звязаны з літ. stringù, strìgti ‘захраснуць, завязнуць’, лат. strẽgu, strigt ‘патануць (у чым-небудзь)’, straignis ‘багна, твань’; гл. Траўтман, 290; Мюленбах-Эндзелін, 3, 1089; Міклашыч, 325; ЕСУМ, 5, 455 (рэканструюецца прасл. дыял. *stręgati ‘грузнуць’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ту́жба ‘смутак, маркота’, ‘клопат’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб., Яруш., Байк. і Некр., Янк. БП): u dware służba ni wielika tużba (Арх. Федар.). Укр. тужба́ ‘журба, маркота’, рус. тужба́ ‘клопат’, польск. tużba ‘смутак’, в.-луж. tužba ‘сум, журба, маркота’, чэш. tužba ‘моцнае жаданне’, tužby ‘спадзяванне’, славац. túžba ‘сон, мара’, ‘цяга, імкненне да чаго-небудзь’, ‘смутак, туга’, харв. tùžba, чак. tužbȁ ‘скарга, нараканне’, серб. ту̀жба ‘скарга, іск’, балг. тъ́жба ‘скарга’, ‘сум, журба, гора’, макед. тужба ‘судовы іск’. Прасл. *tǫg‑ьba > *tǫžьba. Да туга́, тужыць 1, 2 (гл.). Літ. tūžbà ‘злосць’ запазычана з беларускай, гл. Фрэнкель, 2, 1147.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

уберагчы́ bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (выратаваць);

уберагчы́ дзіця́ ад прасту́ды das Kind vor Erkältung schützen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утрыма́нне​II н. бухг. Ábzug m -(e)s, -züge (з чаго-н. von D), Éinbehaltung f -, -en;

утрыма́нне з зарпла́ты Geháltsábzug m;

пасля́ ўтрыма́ння пада́ткаў nach dem Stéuerabzug

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

захо́п м. Ergréifung f -; Ánsichreißen n -s; Wégnahme f -, Wégnehmen n, -s (адбіранне); Besítz¦ergreifung f - (чаго-н. von D); Eróberung f -, -en (заваяванне);

захо́п ула́ды Máchtergrei fung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

напле́сці

1. (у вялікай колькасці) (in gróßer Ménge) fléchten* vt, klöppeln vt;

2. разм. (наплесці немаведама чаго) Únsinn zusámmenreden, Únsinn schwátzen;

напле́сці на каго-н. j-n verléumden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разгу́л м.

1. (папойка) Áusschweifung f -, Zecheréi f -; Schwelgeréi f -;

2. (буйнае праяўленне чаго-н.) Entfésselung f -; Máßlosigkeit f -, Zügellosigkeit f -; Tóben n -s, Rásen n -s (раз’юшанасць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэгулява́нне н. Regulíerung f -, Régelung f -, Régeln n -s;

валю́тнае рэгулява́нне эк. Valútaregulierung [vɑ-] f;

рэгулява́нне ву́лічнага ру́ху Verkéhrsregelung f;

2. (наладжванне) Régelung f -; Erlédigung f - (вырашэнне чаго-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паслужы́ць

1. díenen vi;

паслужы́ць пры́кладам als Béispiel díenen;

гэ́та паслужы́ла падста́вай (да чаго-н.) das war der Grund (für A);

2. (пэўны час) éine Zeit lang díenen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

по́ўнач​I ж. геагр. Nórden m -s; Nord m -(e)s;

на по́ўнач ge(ge)n Nórden, nach Nórden, nórdwärts;

на по́ўнач ад чаго-н. nördlich von (D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)