сты́гма, ‑ы, ж. і стыгма́т, ‑а, М ‑маце, м.

1. У Старажытнай Грэцыі — кляймо на целе раба або злачынца.

2. Дыхальца — адтуліна, якой адкрываюцца на паверхні цела органы дыхання ў членістаногіх жывёлін (насякомых і інш.).

[Грэч. stigma — укол, кляймо, пляма.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шмарава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; незак.

Разм. Націрацца, намазвацца чым‑н. Шмаравацца шкіпінарам. // Церціся, скрэбціся чым‑н. Як ні шмараваліся нашы хлопцы венічкамі ў Анупрэя, а жывіцу, што папрыставала да цела, чыста адмыць не маглі. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АКРАСО́МА (ад акра... + грэч. sōma цела),

апікальнае цельца, перфараторый, утварэнне на верхняй частцы галоўкі сперматазоіда. Пры апладненні ў момант сутыкнення сперматазоіда з яйцаклеткай ферменты акрасомы раствараюць абалонку яйцаклеткі і забяспечваюць яго пранікненне ўнутр.

т. 1, с. 200

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НАРЦЫСІ́ЗМ (грэч. Narkissos Нарцыс, міфалагічны юнак, які закахаўся ў сваё адлюстраванне ў вадзе),

форма палавой ненармальнасці, пры якой сексуальнае задавальненне дасягаецца сузіраннем уласнага аголенага цела, асобных яго частак, у т. л. палавых органаў.

т. 11, с. 194

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

buff

[bʌf]

n.

1) бізо́нава або́ бу́йвалава ску́ра

2) цьмя́на-жо́ўты ко́лер

3) informal го́лае це́ла

to appear in the buff — паказа́цца, зьяві́цца го́лым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

posture

[ˈpɑ:stʃər]

1.

n.

1) паста́ва, по́за f. (це́ла)

2) informal стано́вішча n., пазы́цыя f., стан -у m. (спра́ваў)

2.

v.

прыма́ць, займа́ць по́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

затрымце́ць сов.

1. затрепета́ть; задрожа́ть;

~це́лі лісты́ — затрепета́ли (задрожа́ли) ли́стья;

2. замерца́ть, замелька́ть;

~це́лі аге́ньчыкі — замерца́ли (замелька́ли) огоньки́;

3. перен. затрепета́ть;

сэ́рца ~це́ла ад ра́дасці — се́рдце затрепета́ло от ра́дости

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праніза́ць сов.

1. прям., перен. пронзи́ть;

п. наскро́зь — пронзи́ть наскво́зь;

п. по́глядам — пронзи́ть взгля́дом;

2. прониза́ть;

хо́лад ~за́ў усё це́ла — хо́лод прониза́л всё те́ло;

3. (нек-рое время) прониза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

НО́СЬБІТЫ ЗАРА́ДУ, носьбіты току,

агульная назва зараджаных рухомых часціц (ці квазічасціц), якія забяспечваюць праходжанне эл. току праз рэчыва. Тэрмін найчасцей выкарыстоўваецца ў фізіцы цвёрдага цела, дзе аб’ядноўвае электроны праводнасці і дзіркі (гл. Металы, Паўправаднікі).

т. 11, с. 381

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛЮТЭІНІЗАВА́ЛЬНЫ ГАРМО́Н,

гармон пярэдняй долі гіпофіза, які стымулюе ўтварэнне палавых гармонаў. Садзейнічае авуляцыі і ўтварэнню жоўтага цела ў самак; у самцоў падтрымлівае сперматагенез. Па хім. прыродзе глікапратэід, адрозніваецца саставам амінакіслот у розных відаў жывёл.

т. 9, с. 412

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)