рэзана́нс, -у, м.
1. З’ява рэзкага ўзрастання амплітуды вымушаных ваганняў сістэмы пры набліжэнні частаты (у 2 знач.) перыядычнага знешняга ўздзеяння да частаты яе ўласных ваганняў (спец.).
Р. токаў.
Аптычны р.
2. Здольнасць узмацняць гук, уласцівая рэзанатарам або памяшканням, сцены якіх добра адбіваюць гукавыя хвалі.
Кіназала дае добры р.
3. перан. Водгук, водгаласак, уражанне, зробленае на многіх.
Прамова атрымала шырокі грамадскі р.
|| прым. рэзана́нсны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
Рэзанансная елка (для вырабу музычных інструментаў; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кампетэ́нцыя, -і, ж.
1. Дасведчанасць у якой-н. справе, у якіх-н. пытаннях.
2. Сукупнасць правоў і абавязкаў той ці іншай установы або адказнай асобы (спец.).
К. праваахоўных органаў.
Гэта ўжо не мая к.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
канфігура́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж. (спец.).
Знешнія абрысы, формы чаго-н., а таксама ўзаемнае размяшчэнне прадметаў або іх частак у выглядзе якой-н. фігуры.
К. марскіх берагоў.
К. зорак.
|| прым. канфігурацы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
касты́ль, -я́, мн. -і́, -ёў, м. (спец.).
1. Апора для чалавека без ног або з хворымі нагамі; мыліца.
2. Металічны шпень, які забіваецца ў шпалу для прымацавання да яе рэйкі.
|| прым. касты́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
летаргі́я, -і, ж. (спец.).
Несапраўдная смерць, стан нерухомасці, падобны на доўгі сон, з адсутнасцю рэакцый на раздражняльнікі, рэзкім прыгнятаннем усіх прыкмет жыцця, якія можна выявіць пры пільным абследаванні.
|| прым. летаргі́чны, -ая, -ае.
Л. сон.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́карміць, -млю, -міш, -міць; -млены; зак., каго (што).
1. Кормячы, выгадаваць, узгадаваць.
В. грудзямі.
2. Зрабіць сытым; адкарміць.
В. кабана.
|| незак. выко́рмліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. выко́рмліванне, -я, н.
|| прым. вы́кармачны, -ая, -ае (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аранжы́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).
Перакласці (перакладаць) музычны твор для выканання на іншым інструменце або іншага саставу інструментаў (галасоў).
|| наз. аранжыро́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -ро́вак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мажо́р, -у, м.
1. Музычны лад бадзёрай, радаснай гукавой афарбоўкі, акорд якога грунтуецца на вялікай тэрцыі (спец.).
2. перан. Вясёлы, радасны настрой (разм.).
Быць у мажоры.
|| прым. мажо́рны, -ая, -ае.
М. тон.
М. настрой.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абарты́ўны, -ая, -ае (спец.).
1. Які спыняе або рэзка змяняе развіццё якога-н. працэсу, хваробы і пад.
Абартыўныя сродкі.
А. метад.
2. Які недаразвіўся.
Абартыўныя органы раслін.
|| наз. абарты́ўнасць, -і, ж. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дыгра́ф, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Састаўны пісьмовы знак, які складаецца з дзвюх літар і ўжыв. для абазначэння на пісьме фанем і іх варыянтаў.
Беларускія дыграфы «дж» і «дз».
|| прым. дыгра́фны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)