заме́нны, ‑ая, ‑ае.
Які падлягае замене, можа быць лёгка заменен.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заме́нны, ‑ая, ‑ае.
Які падлягае замене, можа быць лёгка заменен.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засты́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
Тое, што і застыць (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гума́нна,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вячэ́ра, ‑ы,
Спажыванне ежы вечарам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безвыхо́днасць, ‑і,
Уласцівасць безвыходнага, адсутнасць выхаду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
руплі́вец, ‑ліўца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саладжа́васць, ‑і,
Уласцівасць саладжавага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самавыхвале́нне, ‑я,
Усхваленне, праслаўленне самога сябе, сваіх заслуг, здольнасцей і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свякро́ў, свекрыві,
Маці мужа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ва́хмістр, ‑а,
1. Вышэйшае салдацкае званне ў кавалерыі старой рускай арміі, адпаведнае званню фельдфебеля ў пяхоце.
2. Той, хто меў
[Ад ням. Wachtmeister.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)