дыктава́ць
(
1) вымаўляць, зачытваць што
2) загадваць, прапаноўваць што
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыктава́ць
(
1) вымаўляць, зачытваць што
2) загадваць, прапаноўваць што
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кастэ́т
(
халодная зброя ў выглядзе металічнай пласціны з адтулінамі; надзяваецца на пальцы і заціскаецца ў кулак,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
практыцы́зм
(
1) захапленне практычнай дзейнасцю пры недаацэнцы тэорыі;
2) дзелавы падыход да справы; уменне ўладкоўваць справы так,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэканструява́ць
(ад рэ- + канструяваць)
1) перабудоўваць што
2) аднаўляць што
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трэнірава́ць
(ад
1) праводзіць сістэматычныя практыкаванні,
2) практыкуючы, развіваць што
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цыркумваляцы́йны
(ад
які мае адносіны да замкнутай лініі ўмацаванняў вакол асаджанай крэпасці, якія будаваліся тымі, хто асаджаў,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
По́спех 1, паспе́х ’удача ў дасягненні чаго-небудзь’, поспехі ’добрыя вынікі ў рабоце, вучобе’ (
По́спех 2, паспяшо́к ’грузік на верацяне,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВЫСЛО́ЎЕ,
агульная назва для розных відаў трапных выказванняў, якія маюць лагічна закончаную думку-суджэнне. Перадаюць яе лаканічна, яскрава і ўваходзяць у ідыяматыку мовы побач з лексікай і фразеалогіяй. Уключаюць афарызмы («Не шукай ты шчасця, долі На чужым далёкім полі». Я.Купала), выказванні павучальна-маральнага характару — сентэнцыі («Ты са старымі размовы ахвотна вядзі і старанна. Хто разумнейшы за іх? Мудрасць іх словы нясуць». Я.Л.Намыслоўскі,
Літ.:
Выслоўі.
Янкоўскі Ф.М. Крылатыя словы і афарызмы. Мн, 1960;
Яго ж. Беларуская фразеалогія.
Яго ж. Беларускія народныя параўнанні: Кароткі слоўнік.
Яго ж. Беларускія прыказкі, прымаўкі, фразеалагізмы. 3
Прыказкі і прымаўкі.
Лепешаў І.Я. Этымалагічны слоўнік фразеалагізмаў. Ч. 1—2.
Яго ж. З народнай фразеалогіі: Дыферэнц. слоўнік.
Яго ж. Фразеалагічны слоўнік беларускай мовы.
Шкраба І., Шкраба Р. Крынічнае слова:
Лепешаў І.Я., Якаялцэвіч М.А. Слоўнік беларускіх прыказак.
І.У.Саламевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
карчава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе;
1. Выконваць, выдзіраць з карэннем (пні, дрэвы).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́ці, дзяцей, дзецям, дзецьмі, (аб) дзецях.
1.
2. Маладое пакаленне, бліжэйшыя патомкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)