нау́ка наву́ка, -кі
то́чные нау́ки дакла́дныя наву́кі;
Национа́льная акаде́мия нау́к Белару́си Нацыяна́льная акадэ́мія наву́к Белару́сі;
◊
э́то тебе́ нау́ка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нау́ка наву́ка, -кі
то́чные нау́ки дакла́дныя наву́кі;
Национа́льная акаде́мия нау́к Белару́си Нацыяна́льная акадэ́мія наву́к Белару́сі;
◊
э́то тебе́ нау́ка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нашуме́ть
1. нашуме́ць; (наговорить) нагавары́ць; нагамані́ць; (накричать) накрыча́ць;
2.
э́то де́ло нашуме́ло
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́литься
1. вы́ліцца;
вода́ вы́лилась из ка́дки вада́ вы́лілася з каду́шкі;
2.
во что э́то вы́льется? у што
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Crebro victus erit, alium qui sternere quaerit
Той часта будзе прайграваць, хто імкнецца іншаму падставіць нагу.
Тот часто будет проигрывать, кто стремится другому подставить ногу.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
руле́тка
(
1) інструмент для вымярэння ў выглядзе вузкай (пераважна стальной) стужкі з дзяленнямі, якая накручваецца на валік, змешчаны ў футарале;
2) прыстасаванне для азартнай гульні ў выглядзе рухомага круга з нумараванымі ямкамі, па якім коціцца шарык, а таксама сама
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
заму́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Закатаваць, давесці да смерці.
2. Прымусіўшы мучыцца ад чаго‑н., стаміць, знясіліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
растлума́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
Тлумачачы, раскрыць сэнс чаго‑н., зрабіць ясным, зразумелым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфальшы́віць, ‑шыўлю, ‑шывіш, ‑шывіць;
1. Узяць фальшывую ноту пры спевах або ігры на музычным інструменце.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маладзе́нькі, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маналагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да маналога; у форме маналога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)