раздзялі́ць, ‑дзялю, ‑дзеліш, ‑дзеліць;
1. Падзяліць на часткі.
2. Размеркаваць паміж кім‑, чым‑н., выдзеліўшы кожнаму адпаведную частку.
3. Падзяліць паміж кім‑н. агульную гаспадарку, маёмасць, даўшы магчымасць жыць і весці гаспадарку самастойна.
4. Знаходзячыся паміж кім‑, чым‑н., раз’яднаць.
5. Перажыць, зведаць што‑н. разам з кім‑н.
6. Зрабіць дзяленне (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усхо́д 1, ‑у,
1. З’яўленне над гарызонтам (нябеснага свяціла, зары).
2. Адзін з чатырох напрамкаў свету, процілеглы захаду.
3. Мясцовасць, частка краіны, дзяржавы, размешчаная ў гэтым напрамку.
4.
•••
усхо́д 2, ‑у,
Верхняя больш высокая частка ступні; пад’ём.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малы́, ‑ая, ‑ое.
1. Нязначны па велічыні, памерах; невялікі.
2. Нязначны па колькасці.
3. Меншы, чым патрэбна.
4. Які праяўляецца ў нязначнай ступені, слабы.
5. Які займае нязначнае службовае або грамадскае становішча.
6. Малалетні.
7. У складзе некаторых назваў і ўласных імён.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Рабіць што‑н., займацца чым‑н.
2.
3.
4. Быць спраўным, працаваць, функцыяніраваць (пра механізмы, апараты, часткі цела і пад.).
5. Мець сілу, абавязваць рабіць пэўным чынам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́ртыя, ‑і,
1. Палітычная арганізацыя, якая выражае інтарэсы грамадскага класа або яго слоя, аб’ядноўвае найбольш актыўных прадстаўнікоў гэтага класа і кіруе імі ў дасягненні пэўных мэт і ідэалаў.
2. Дабравольны баявы саюз аднадумцаў камуністаў, арганізаваны з прадстаўнікоў рабочага класа, працоўных сялян і інтэлігенцыі Савецкага Саюза; Камуністычная партыя Савецкага Саюза.
3. Група людзей, аб’яднаных агульнасцю інтарэсаў, ідэй, поглядаў.
4. Група людзей, аб’яднаных для якой‑н. мэты;
5. Пэўная колькасць якіх‑н. прадметаў, тавараў.
6. Састаўная частка шматгалосага музычнага твора, якая выконваецца адным спеваком або на адным інструменце.
7. Гульня (у шахматы, карты і пад.) з пачатку да канца.
8. Выгадны кандыдат для жаніцьбы, замужжа.
[Ад лац. partio — дзялю, падзялю]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераказа́ць, ‑кажу, ‑кажаш, ‑кажа;
1. Расказаць, выкласці сваімі словамі што‑н. прачытанае, пачутае.
2. Паўтарыць сказанае яшчэ раз.
3. і
4. Перадаць словамі, расказаць пра ўсё, многае.
5. Расказаць усё, многае.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ула́сны, ‑ая, ‑ае.
1. Які належыць каму‑, чаму‑н. як уласнасць.
2. Свой, асабісты.
3. Літаральны, сапраўдны.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
order
1) пара́дак -ку
2) пара́дак -ку
3) пара́дак -ку
to call to order —
а) закліка́цьда пара́дку
б) адкры́ць пасе́джаньне
4) пара́дак -ку (вядзе́ньня схо́ду), рэгля́мэнт -у
5) зага́д -у
6) postal money order — пашто́вы пераво́д
7) замо́ва, зака́з -у
8)
9) пласт -у, слой -ю
10) духо́ўны сан; ры́царскі або́ мана́скі о́рдэн
11) о́рдэн -а
12) о́рдэр -у
v.
1) пара́дкаваць; ула́джваць
2) зага́дваць каму́, кама́ндаваць кім
3) зака́зваць, заказа́ць
•
- by order
- in order
- in order that
- made to order
- out of order
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
РЭ́ЧЫЦА,
горад
Упершыню ўпамінаецца ў Густынскім летапісе пад 1213; у 1-м Наўгародскім летапісе Р. ў 1214 названа «чарнігаўскім» горадам, што быў разгромлены наўгародскім
Прадпрыемствы машынабуд. і
У канцы 12
А.М.Бадзяка, М.А.Найшулер (архітэктура), Т.С.Скрыпчанка (гісторыя).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
імя́, імя і імені, імю і імені, імем і іменем, (аб) імі і імені;
1. Асабістая назва чалавека, якая даецца яму пры нараджэнні.
2. Вядомасць, папулярнасць, слава.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)