вы́праваджаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́праваджаны |
вы́праваджаная |
вы́праваджанае |
вы́праваджаныя |
| Р. |
вы́праваджанага |
вы́праваджанай
вы́праваджанае |
вы́праваджанага |
вы́праваджаных |
| Д. |
вы́праваджанаму |
вы́праваджанай |
вы́праваджанаму |
вы́праваджаным |
| В. |
вы́праваджаны (неадуш.)
вы́праваджанага (адуш.) |
вы́праваджаную |
вы́праваджанае |
вы́праваджаныя (неадуш.)
вы́праваджаных (адуш.) |
| Т. |
вы́праваджаным |
вы́праваджанай
вы́праваджанаю |
вы́праваджаным |
вы́праваджанымі |
| М. |
вы́праваджаным |
вы́праваджанай |
вы́праваджаным |
вы́праваджаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́прадзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́прадзены |
вы́прадзеная |
вы́прадзенае |
вы́прадзеныя |
| Р. |
вы́прадзенага |
вы́прадзенай
вы́прадзенае |
вы́прадзенага |
вы́прадзеных |
| Д. |
вы́прадзенаму |
вы́прадзенай |
вы́прадзенаму |
вы́прадзеным |
| В. |
вы́прадзены (неадуш.)
вы́прадзенага (адуш.) |
вы́прадзеную |
вы́прадзенае |
вы́прадзеныя (неадуш.)
вы́прадзеных (адуш.) |
| Т. |
вы́прадзеным |
вы́прадзенай
вы́прадзенаю |
вы́прадзеным |
вы́прадзенымі |
| М. |
вы́прадзеным |
вы́прадзенай |
вы́прадзеным |
вы́прадзеных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́пражаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́пражаны |
вы́пражаная |
вы́пражанае |
вы́пражаныя |
| Р. |
вы́пражанага |
вы́пражанай
вы́пражанае |
вы́пражанага |
вы́пражаных |
| Д. |
вы́пражанаму |
вы́пражанай |
вы́пражанаму |
вы́пражаным |
| В. |
вы́пражаны (неадуш.)
вы́пражанага (адуш.) |
вы́пражаную |
вы́пражанае |
вы́пражаныя (неадуш.)
вы́пражаных (адуш.) |
| Т. |
вы́пражаным |
вы́пражанай
вы́пражанаю |
вы́пражаным |
вы́пражанымі |
| М. |
вы́пражаным |
вы́пражанай |
вы́пражаным |
вы́пражаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́праменены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́праменены |
вы́прамененая |
вы́прамененае |
вы́прамененыя |
| Р. |
вы́прамененага |
вы́прамененай
вы́прамененае |
вы́прамененага |
вы́прамененых |
| Д. |
вы́прамененаму |
вы́прамененай |
вы́прамененаму |
вы́прамененым |
| В. |
вы́праменены (неадуш.)
вы́прамененага (адуш.) |
вы́прамененую |
вы́прамененае |
вы́прамененыя (неадуш.)
вы́прамененых (адуш.) |
| Т. |
вы́прамененым |
вы́прамененай
вы́прамененаю |
вы́прамененым |
вы́прамененымі |
| М. |
вы́прамененым |
вы́прамененай |
вы́прамененым |
вы́прамененых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпрамны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрамны́ |
выпрамна́я |
выпрамно́е |
выпрамны́я |
| Р. |
выпрамно́га |
выпрамно́й
выпрамно́е |
выпрамно́га |
выпрамны́х |
| Д. |
выпрамно́му |
выпрамно́й |
выпрамно́му |
выпрамны́м |
| В. |
выпрамны́ (неадуш.)
выпрамно́га (адуш.) |
выпрамну́ю |
выпрамно́е |
выпрамны́я (неадуш.)
выпрамны́х (адуш.) |
| Т. |
выпрамны́м |
выпрамно́й
выпрамно́ю |
выпрамны́м |
выпрамны́мі |
| М. |
выпрамны́м |
выпрамно́й |
выпрамны́м |
выпрамны́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпрамяня́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрамяня́льны |
выпрамяня́льная |
выпрамяня́льнае |
выпрамяня́льныя |
| Р. |
выпрамяня́льнага |
выпрамяня́льнай
выпрамяня́льнае |
выпрамяня́льнага |
выпрамяня́льных |
| Д. |
выпрамяня́льнаму |
выпрамяня́льнай |
выпрамяня́льнаму |
выпрамяня́льным |
| В. |
выпрамяня́льны (неадуш.)
выпрамяня́льнага (адуш.) |
выпрамяня́льную |
выпрамяня́льнае |
выпрамяня́льныя (неадуш.)
выпрамяня́льных (адуш.) |
| Т. |
выпрамяня́льным |
выпрамяня́льнай
выпрамяня́льнаю |
выпрамяня́льным |
выпрамяня́льнымі |
| М. |
выпрамяня́льным |
выпрамяня́льнай |
выпрамяня́льным |
выпрамяня́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́прастаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́прастаны |
вы́прастаная |
вы́прастанае |
вы́прастаныя |
| Р. |
вы́прастанага |
вы́прастанай
вы́прастанае |
вы́прастанага |
вы́прастаных |
| Д. |
вы́прастанаму |
вы́прастанай |
вы́прастанаму |
вы́прастаным |
| В. |
вы́прастаны (неадуш.)
вы́прастанага (адуш.) |
вы́прастаную |
вы́прастанае |
вы́прастаныя (неадуш.)
вы́прастаных (адуш.) |
| Т. |
вы́прастаным |
вы́прастанай
вы́прастанаю |
вы́прастаным |
вы́прастанымі |
| М. |
вы́прастаным |
вы́прастанай |
вы́прастаным |
вы́прастаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпрасто́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрасто́ўны |
выпрасто́ўная |
выпрасто́ўнае |
выпрасто́ўныя |
| Р. |
выпрасто́ўнага |
выпрасто́ўнай
выпрасто́ўнае |
выпрасто́ўнага |
выпрасто́ўных |
| Д. |
выпрасто́ўнаму |
выпрасто́ўнай |
выпрасто́ўнаму |
выпрасто́ўным |
| В. |
выпрасто́ўны (неадуш.)
выпрасто́ўнага (адуш.) |
выпрасто́ўную |
выпрасто́ўнае |
выпрасто́ўныя (неадуш.)
выпрасто́ўных (адуш.) |
| Т. |
выпрасто́ўным |
выпрасто́ўнай
выпрасто́ўнаю |
выпрасто́ўным |
выпрасто́ўнымі |
| М. |
выпрасто́ўным |
выпрасто́ўнай |
выпрасто́ўным |
выпрасто́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпраўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпраўле́нчы |
выпраўле́нчая |
выпраўле́нчае |
выпраўле́нчыя |
| Р. |
выпраўле́нчага |
выпраўле́нчай
выпраўле́нчае |
выпраўле́нчага |
выпраўле́нчых |
| Д. |
выпраўле́нчаму |
выпраўле́нчай |
выпраўле́нчаму |
выпраўле́нчым |
| В. |
выпраўле́нчы (неадуш.)
выпраўле́нчага (адуш.) |
выпраўле́нчую |
выпраўле́нчае |
выпраўле́нчыя (неадуш.)
выпраўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
выпраўле́нчым |
выпраўле́нчай
выпраўле́нчаю |
выпраўле́нчым |
выпраўле́нчымі |
| М. |
выпраўле́нчым |
выпраўле́нчай |
выпраўле́нчым |
выпраўле́нчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпра́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпра́ўны |
выпра́ўная |
выпра́ўнае |
выпра́ўныя |
| Р. |
выпра́ўнага |
выпра́ўнай
выпра́ўнае |
выпра́ўнага |
выпра́ўных |
| Д. |
выпра́ўнаму |
выпра́ўнай |
выпра́ўнаму |
выпра́ўным |
| В. |
выпра́ўны (неадуш.)
выпра́ўнага (адуш.) |
выпра́ўную |
выпра́ўнае |
выпра́ўныя (неадуш.)
выпра́ўных (адуш.) |
| Т. |
выпра́ўным |
выпра́ўнай
выпра́ўнаю |
выпра́ўным |
выпра́ўнымі |
| М. |
выпра́ўным |
выпра́ўнай |
выпра́ўным |
выпра́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)