Куна́цца ’Спатыкацца, аступацца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Куна́цца ’Спатыкацца, аступацца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жарле́т ’жалейка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прабо́р ’лінія, якая ўтвараецца на галаве,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Праўко́м у выразе: (шыю, спіну) праўком паставіла ’стан,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Псот ’асот’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АЖУ́Р (ад
1) вядзенне бухгалтарскага ўліку, пры якім усе рахунковыя запісы зроблены ў дзень завяршэння
2) У ажуры (перан.) — у поўным парадку.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДУАЕ́Н (ад
асоба, якая ўзначальвае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КЛЕ́ЙНА ПАВЕ́РХНЯ,
адна з аднабаковых паверхняў. Уведзена Ф.Клейнам. У трохмернай прасторы атрымліваецца з трубы, адкрытай з абодвух канцоў,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАРЫКУТЫ́Н (Paricutín),
дзеючы вулкан у Мексіцы, у Папярочнай Вулканічнай Сьеры.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАЎПРАМА́Я,
сукупнасць пунктаў прамой, якія ляжаць з аднаго боку ад зададзенага пункта гэтай прамой. Каардынаты пунктаў П. задавальняюць няроўнасць x > a (ці x < a), дзе a — пастаянная.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)