ада...,
Ужываецца замест «ад...»: а) перад двума і больш зычнымі, напрыклад:
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ада...,
Ужываецца замест «ад...»: а) перад двума і больш зычнымі, напрыклад:
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абіра́ла, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэ́мзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запаўня́льнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зна́йда, ‑ы,
1. Сабака, які прывучаны адшукваць дзічыну
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іканагра́фія, ‑і,
1. Сістэматычнае вывучэнне і апісанне мастацкіх палотнаў, прысвечаных якой‑н. тэме
2.
[Ад грэч. eikōn — малюнак, выраз і graphō — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бро́шка, ‑і,
Упрыгожанне са шпількай для прыколвання яго на жаночым плацці каля шыі
[Фр. broche.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бу́гель, ‑я,
1. Жалезнае кольца, акоўка, якая служыць для ўмацавання мачтаў, сваяў
2. Частка токапрыёмніка ў трамваі, тралейбусе, электрапоездзе, якая слізгае па кантактным провадзе.
[Гал. beugel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буру́н, ‑а,
Пеністыя хвалі на мелкай мясціне мора
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валацу́жніцтва, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)