НАЗЕМАТО́З ПЧОЛ, пебрына пчол,
інвазійная хвароба дарослых пчол і некаторых чмялёў, якая выклікаецца наземай пчалінай, што паразітуе пераважна ў сярэдняй кішцы і мальпігіевых сасудах. Пашыраны ўсюды. Споры назем заносяцца ў здаровыя сем’і з сотамі, рамкамі, пчоламі і інш. і трапляюць у кішэчнік з мёдам, пяргой, вадой, воскам, забруджанымі экскрэментамі хворых насякомых. У пчаліных матак дэгенерыруюць яечнікі, у трутняў парушаецца сперматагенез. Назіраюцца павелічэнне брушка, панос, вяласць, масавая гібель пчол у час зімоўкі і ў 1-ы месяц пасля яе. Успышкам Н.п. садзейнічаюць доўгія зімоўкі ў сырасці, жыўленне падзевым мёдам, аслабленасць зімуючых пчол і інш.
В.І.Сапега.
т. 11, с. 126
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аптэрые́з
(ад а- + гр. pteron = пяро)
хвароба птушак, якая характарызуецца затрымкай або поўным прыпыненнем росту пер’я.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
базе́даў
[ням. К. Basedow = прозвішча ням. ўрача (1799—1854)];
б-ва хвароба — тое, што і тырэатаксікоз.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гамо́з
(ад фр. gomme = камедзь)
хвароба раслін, якая выклікаецца неспрыяльнымі ўмовамі асяроддзя, раненнямі, насякомымі і мікраарганізмамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гемаро́й
(гр. haimoirois = крывацёк)
хвароба застою крыві ў прамой кішцы, якая суправаджаецца расшырэннем вен і крывацёкам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гумо́з
(фр. gommose, ад лац. gummi = камедзь)
хвароба раслін, якая заключаецца ў моцным выдзяленні гумі, камедзі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ко́лікі
(гр. kolike = кішачная хвароба)
рэзкі, востры боль, што ўзнікае пераважна пры захворваннях органаў стрававальнай сістэмы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макракантарынхо́з
(ад макракантарынхус)
глісная хвароба свіней і драпежных звяроў, якая выклікаецца паразітычнымі чарвямі з роду макракантарынхус.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мальсе́ка
(іт. malsecco, ад male = хвароба + secco = сухасць)
грыбковае захворванне цытрусавых, якое прыводзіць да высыхання раслін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
метэапаты́чны
(ад метэа + гр. pathos = пакута, хвароба);
м-ая рэакцыя — паталагічная рэакцыя арганізма на змены надвор’я.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)