ін’ектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго-што.
Спец. Падвергнуць (падвяргаць) ін’екцыі, зрабіць (рабіць) каму‑н. ін’екцыю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макетава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак.
Рабіць макет чаго‑н.; увасабляць што‑н. у макеце. Макетаваць механізаваную жывёлагадоўчую ферму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мыля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
Абл. Рабіць памылкі, памыляцца. Дзеці мардаваліся, мыляліся, некаторыя плакалі, пішучы гэтае слова. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кучара́віць, ‑раўлю, ‑равіш, ‑равіць; незак., каго-што.
Рабіць кучаравым. Кучаравіць валасы. □ Вецер, вецер гне калоссе, кучаравіць сенажаць... Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рыжаву́сы, ‑ая, ‑ае.
З рыжымі вусамі. Рыжавусы Янка — чалавек, які ўсё ўмее рабіць: і вокны, і шафы. Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
савецізі́раваць, ‑зірую, ‑зіруеш, ‑зіруе; зак. і незак., каго-што.
Устанавіць (устанаўліваць) дзе‑н. савецкую ўладу, зрабіць (рабіць) савецкім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
татуі́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак. і незак.
1. Зрабіць (рабіць) сабе татуіроўку.
2. толькі незак. Зал. да татуіраваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
элімінава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак. і незак., што.
Зрабіць (рабіць) элімінацыю. Элімінаваць перашкоду. Элімінаваць невядомы член з ураўнення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
юро́дстваваць, ‑твую, ‑твуеш, ‑твуе; незак.
1. Быць юродзівым (у 2 знач.).
2. Рабіць недарэчныя ўчынкі, неразумна паводзіць сябе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДВАРА́НСКІ СХОД,
карпаратыўны орган дваранскага самакіравання ў губернях і паветах Рас. імперыі ў канцы 18 — пач. 20 ст. Узніклі ў паветах у 1766, потым утвораны губернскія дваранскія т-вы і іх органы — губернскія Д.с. У 1775 «Устанаўленне для кіравання губернямі», а ў 1785 «Даравальная грамата дваранству» узаконілі арганізац. структуру губернскіх і павятовых Д.с. Звычайна яны збіраліся раз у 3 гады; надзвычайныя маглі склікацца часцей, але з дазволу губернатара. Губернскія Д.с. абмяркоўвалі ўсе саслоўныя справы і пытанні, прапанаваныя дзярж. ўладамі; мелі права рабіць прадстаўленні губернатару, міністру ўнутр. спраў, а ў асабліва важных выпадках непасрэдна цару. Важнейшай функцыяй Д.с. былі выбары саслоўных дваранскіх органаў. Павятовыя Д.с. збіраліся за 3 месяцы да губернскага сходу і разглядалі саслоўныя справы павятовага маштабу. Д.с. скасаваны ў 1917.
т. 6, с. 75
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)