obdarzyć

зак.

1. абдарыць (падарункамі);

2. перан. адарыць (здольнасцямі);

obdarzyć spojrzeniem — паглядзець на каго;

obdarzyć kogo uśmiechem — усміхнуцца каму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obejść

зак.

1. абысці;

2. перан. абмінуць, абысці;

obejść przepisy — абмінуць (абысці) правілы;

3. адсвяткаваць; адзначыць;

4. зацікавіць; закрануць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obnażyć

зак.

1. агаліць;

obnażyć głowę — зняць шапку;

2. перан. раскрыць, выявіць;

obnażyć czyją zdradę — раскрыць (выявіць) чыё здрадніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zachorować

зак.

1. na coзахварэць на што;

zachorować na gruźlicę — захварэць на сухоты;

2. разм. перан. крануцца на чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zakneblować

зак. заткнуць затычкай (заткалам);

zakneblować usta — а) заткнуць рот (заткалам);

перан. заткнуць рот, прымусіць замаўчаць; не даць гаварыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zawieść

зак.

1. завесці;

zawieść w las — завесці ў лес;

2. перан. падмануць; ашукаць; расчараваць;

zawieść nadzieje — падмануць надзеі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

okrężny

okrężn|y

акружны, кружны, вакольны;

~ą drogą — а) кружной дарогай;

перан. вакольным шляхам;

wystawa ~a — перасовачная выстава (выстаўка)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

opasać

I незак.

адкормліваць

II opasa|ć

зак. аперазаць; абвесці, акружыць;

lasy ~ły miasto перан. лясы акружылі (аперазалі) горад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pedał, ~u

м.

1. педаль;

pedał gazu — педаль газу; акселератар;

2. перан. жарт. нага;

3. груб. підар, гомасексуаліст; гамасек

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

porachunek, ~ku

porachun|ek

м.

1. уст. разлік;

2. часцей мн.~kі перан. разлікі, рахункі;

~ki osobiste — асабістыя разлікі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)