put
1) кла́сьці
2)
3) прыво́дзіць
4) прадстаўля́ць, задава́ць
5) прыблі́зна ацэ́ньваць
6) наклада́ць
7) прыстасо́ўваць, прытарно́ўваць
8) прыве́сьці (у пэ́ўны стан)
•
- put across
- put by
- put aside
- put away
- put back
- put down
- put forth
- put off
- put on
- put out
- put through
- put up
- put upon
- put up with
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ска́ба ‘рабро’ (
Скаба́ 1 ‘выгнуты металічны прут для злучэння чаго-небудзь, клямар’, ‘скобля’ (
Скаба́ 2 ‘скапа, тушка Pandion haliaetus L.’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
укла́сці 1, укладу, укладзеш, укладзе; укладзём, укладзяце, укладуць;
1. Пакласці спаць.
2. Пакрыць, услаць чым‑н. паверхню чаго‑н.
3. Палажыць у пэўным парадку, размясціць, скласці якім‑н. чынам.
4. Укладваючы, складваючы, пабудаваць, зрабіць што‑н.
5. Палажыць, змясціць унутр.
6. Аддаць на захаванне, выкарыстанне (грашовыя сродкі, капітал).
7.
8.
укла́сці 2, укладу, укладзеш, укладзе; укладзём, укладзяце, укладуць;
Стварыць, напісаць што‑н., падабраўшы і аб’яднаўшы якія‑н. матэрыялы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Punkt
1) кро́пка, пункт;
éinen ~ sétzen [stéllen, máchen]
2) (у спалучэнні з указаннем часу) ро́ўна, дакла́дна;
~ vier Uhr дакла́дна ў чаты́ры гадзі́ны
3) кро́пка (геаграфічная), ме́сца
4) пункт, арты́кул;
~ für ~ пункт за пу́нктам, арты́кул за арты́кулам
5) мо́мант, ме́сца;
den wúnden ~ tréffen
6)
~e hólen набіра́ць ачкі́;
~е búchen ве́сці лік ачка́м;
7) пыта́нне;
an éinen kítzligen ~ kómmen
das ist ein ~ für sich гэ́та асо́бая спра́ва;
auf dem ~ sein [stéhen
der spríngende ~ гало́ўнае, су́тнасць спра́вы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bottom
1) дно
2) bottoms — нізы́, нізі́на або́ лагчы́на паўз раку́
3) сядзе́ньне (крэ́сла)
4) падста́ва
5) informal аза́дак -ка
6) кіль -я
1) устаўля́ць сядзе́ньне (у крэ́сла)
2) устаўля́ць дно, задні́ць (бо́чку)
3) дайсьці́ да дна; ца́лкам зразуме́ць
4) будава́ць,
1) стая́ць на падму́рку; абапіра́цца
2) дакрана́цца да дна
4.1) найніжэ́йшы; апо́шні
2) фундамэнта́льны
3) до́нны
•
- at bottom
- be at the bottom of
- bottom up
- Bottoms up!
- knock the bottom out of
- scrape the bottom of the barrel
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
line
I1) лі́нія, ры́са
2) мяжа́, грані́ца
3) рад -а
4) радо́к -ка́
5) тэлефо́нная або́ чыгу́начная лі́нія
6) абры́сы
1) право́дзіць лі́нію, разьліне́йваць
2)
3) ме́раць ліне́йкай
3.стро́іцца ў рад, у ліне́йку; шыхава́цца
•
- all along the line
- down the line
- draw the line
- in line with
- line a street with trees
- line up
- out of line
- read between the lines
- the line
- come into line
II1) падшыва́ць падкла́дку (у паліто́); абабіва́ць зь сярэ́дзіны
2) напаўня́ць, набіва́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Трэба 1 ‘ахвярапрынашэнне’, ‘рэлігійны абрад (хрысціны, вянчанне, паніхіда), які выконваецца святаром па просьбе веруючых’ (
Трэ́ба 2 ‘патрэба, неабходнасць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Líni¦e
1) лі́нія, ры́са; напра́мак;
éine geráde ~ прама́я лі́нія;
ein Heft mit ~n сшы́так у ліне́йку
2) ліне́йка, радо́к
3) лі́нія, тра́са; маршру́т;
~ 8 der Stráßenbahn трамва́й маршру́та 8;
auf díeser ~ verkéhren die Bússe álle 10 Minúten па гэ́тым маршру́це аўто́бусы хо́дзяць праз 10 хвілі́н
4)
die vórderste ~ перадава́я лі́нія, пярэ́дні край (абароны,
5):
die ~ des Ánstandes überschréiten
in érster ~ у пе́ршую чаргу́, гало́ўным чы́нам;
éine míttlere ~ éinhalten
mit
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
sign
1) знак -у
2) знак -у
3) на́дпіс -у
4) прыкме́та
5) сьлед -у
6)
1) падпі́сваць (ліст, чэк)
2) піса́ць
3) запі́сваць, найма́ць
4) пака́зваць, азнача́ць, быць прыкме́тай
5) дава́ць знак
6) жагна́ць, хрысьці́ць кры́жам
7) зна́чыць, ме́ціць,
падпі́свацца
•
- sign away
- sign off
- sign on
- sign in
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
і 1,
1. Дзесятая літара беларускага алфавіта.
2. Галосны гук пярэдняга рада верхняга пад’ёму.
•••
і 2,
I.
1. Ужываецца для злучэння аднародных членаў сказа і цэлых сказаў з аднароднымі паведамленнямі.
2. Злучае сказы, звязаныя адносінамі адначасовасці або паслядоўнасці падзей.
3. Злучае сказы, звязаныя: а) прычынна-выніковай залежнасцю.
4. Злучае сказы і члены сказа з супраціўнымі паведамленнямі.
II.
Злучае асобныя члены пералічэння, прычым можа стаяць перад кожным членам рада, у тым ліку і перад першым.
III.
1. Далучае сказы і асобныя члены сказа, якія дапаўняюць і развіваюць выказаную думку.
2. У спалучэнні з папярэдняй паўзай паказвае на раптоўнасць, нечаканасць новага дзеяння.
3. Ужываецца ў пачатку некалькіх сказаў пры абмалёўцы паслядоўнага развіцця і змены падзей.
IV.
У пачатку пытальных і клічных сказаў ужываецца для ўзмацнення выразнасці выказвання.
V.
Ужываецца ў значэнні, блізкім да злучніка «хоць» («хаця»).
VI.
Падкрэслівае ўнутраную сувязь з’яў, падзей; ставіцца перад выказнікам, набывае значэнне слоў: тады, то, так што.
•••
і 3,
1. Ужываецца для ўзмацнення сэнсу таго слова, перад якім стаіць.
2. Вылучае, падкрэслівае наступнае слова; па значэнню адпавядае часціцы «нават».
3. Адпавядае па значэнню часціцы «таксама».
•••
і 4,
1. Выражае высокую ступень якога‑н. пачуцця.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)