проти́вный​I книжн.

1. (противоположный) проціле́глы, супрацьле́глы; (обратный) адваро́тны;

проти́вный ве́тер проціле́глы ве́цер;

проти́вное мне́ние проціле́глая (супрацьле́глая) ду́мка;

2. (враждебный) супраці́ўны; (противоречащий) пярэ́члівы, супярэ́чны;

проти́вные сто́роны супраці́ўныя бакі́;

де́йствие, проти́вное зако́ну дзе́янне, супярэ́чнае зако́ну;

◊

в проти́вном слу́чае у адваро́тным вы́падку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́пас м.

1. с.-г. Wéide f -, -n, Wéideplatz m -(e)s, -plätze;

2. (дзеянне) Wéiden n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зрэз м.

1. (дзеянне) Schnéiden n -s, Schnitt m -(e)s;

2. (месца) Schníttstelle f -, -n, Schnitt m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пале́нне н.

1. (дзеянне) Brénnen n -s;

2. тэх. Glühen n -s, Brénnen n (цэглы і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

размякчэ́нне н.

1. (дзеянне) Erwéichen n -s, Áufweichen n;

2. (стан) Erwéichung f -;

размякчэ́нне касце́й мед. Knóchenerweichung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распа́лка ж.

1. (дзеянне) Ánheizen n -s; Héizen n -s;

2. (тое, чым распальваюць) Ánheizmaterial n -s, -i¦en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рату́нак м.

1. (дзеянне) гл. ратаванне;

2. (дапамога) Hílfe f -, Béistand m -(e)s, Unterstützung f -; Réttung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абціра́нне н.

1. (дзеянне) Ábreiben n -s, Tróckenreiben n;

2. (лячэбная працэдура) Ábreibung f -, -en; Frottíeren n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

транквіліза́тары

(ад англ. tranquilliser = супакойваць)

лекавыя сродкі, якія аказваюць супакойлівае дзеянне на цэнтральную нервовую сістэму і аслабляюць некаторыя сімптомы псіхозаў (трызненне, галюцынацыі, страх, трывогу і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

змякчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. змякчаць — змякчыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. змякчацца — змякчыцца. Мазь для змякчэння скуры. Змякчэнне пакарання. Змякчэнне міжнароднай напружанасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)